Jump to content
Slate Blackcurrant Watermelon Strawberry Orange Banana Apple Emerald Chocolate Marble
Slate Blackcurrant Watermelon Strawberry Orange Banana Apple Emerald Chocolate Marble
Sign in to follow this  
  • entries
    2
  • comments
    4
  • views
    1566

Humane

Sign in to follow this  
Miner

823 views

Jestem tylko człowiekiem.

Rozbitkiem, na skali kosmosu. Zbiorem genów, wypadkową losu.

Nic nie jest moje, nigdy nie było. Nic w nigdy mnie nie dotyczyło.

Jestem malutkim puchem, nic nie znaczącym statkiem, co przez chwilę krótką, przymknie po ziemi ukradkiem.

Na nic moje starania, na nic krzyk bezduszny, nic to nie zmieni, tak mówi mój anioł zauszny.

Nic nie wiem, nic pewnego mnie nie czeka, a przede mną zdarzeń rzeka.

Nurt wody, w której jestem kroplą, gdzie mój oddech jest chwilą ulotną.

Dlaczego? Nie wiem.

Me życie emocji wahadłem, stojąc nad czarną przepaścią jeszcze w nią nie wpadłem.

Dlaczego? Nie wiem.

Kamień w górę, rzut w dół, oszczep podniosę, rakiet rój. Nic to. Marność.

Sign in to follow this  


4 Comments


Recommended Comments

Poezja sprawia, że czuję się lepiej, strach odchodzi, doczesne zmartwienia stają się bez znaczenia a liczy się jedynie piękno chwili.

 

Share this comment


Link to comment

Czyli popadasz w melancholię i zamykasz się w krypcie. Jest to jakaś metoda, jeśli weźmiemy pod uwagę, że z punktu widzenia jednostki, to wszystko nie ma najmniejszego sensu. Ja wybieram inną drogę, rozpoznanie walką. :D:D:D

Share this comment


Link to comment

Jeżeli już, to owijam się w kokon. Może potem będę motylem. Taka chwilowa wena. Swego rodzaju eksperyment z pytaniem: czy spisanie słów, płynących potokiem z serca zmieni to chwilowe uczucie?

Odpowiadam: tak:)

Czy na długo? Nie wiem:)

Share this comment


Link to comment

Jesteś tylko człowiekiem?

Tylko? Może aż?

Przemyśl może dobrze, to trzymasz w swych rękach,

trzymasz, choć czasem wypadasz na życia zakrętach,

posiadasz przecież władzę decydowania!

Co przed oddechem pełną piersią Cię wzbrania?

Dlaczego słuchasz podszeptów demona?

Gdy postawisz na swoim, za twym uchem skona.

Boisz się przemijania?

Przecież taki los spotyka nie tylko człowieka,

w czasie suszy wysycha nawet rwąca rzeka.

Zapełniaj czas pomiędzy, by nie odejść ukradkiem,

może kiedyś zostaniesz ojcem, może dziadkiem.

Ktoś będzie pamiętał, wspominał twe imię,

Choć puchem się czujesz, dzięki temu nie miniesz.

Ktoś Cię przecież nazywa swoim przyjacielem.

Mało to? Nie wiem, dla mnie myślę, że wiele...

                            Autor: Rym z Częstochowy:x

 

Share this comment


Link to comment

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Add a comment...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.