Tak, nigdy tak nie będzie.

Było nagłe: "Nie kocham cię, tak jest już od dawna", po miesiącu: "Oj, ty jeszcze o tej miłości? Już powinno ci minąć, weź się w garść", a potem jeszcze wiele i wiele podłości, którym nie chcę już poświęcać czasu.

Nie będzie tak jak było w tym związku.

Zdawało się to piekłem, najgorszym końcem świata (zresztą zapowiadano w 2012, z tym to akurat u mnie Majowie trafili) z możliwych do wymyślenia.

Różni ludzie mówili różne rzeczy - jedną z najbardziej złoszczących było "potrzeba czasu" - mieli rację. "Niestety" daltego, że to rzeczywiście czas, jakieś 2 lata do pierwszego otrząśnięcia się - zdaje się, że utracony (no bo go nie ma), ale jakże pożyteczny!

Jakże inaczej to wygląda, gdy patrzę w lustro, a zmarszczki i siwe włosy podpowiadają "jesteś coraz piękniejszy" - wcześniej nie przemknęłoby to przez myśl.

Nigdy nie będzie po tzw. "wszystkim".

Rozpacz? Strach?

Nie, chłopaki, tego nie ma. Właśnie tego już nie ma.

Jestem Ja, Pan i Władca. Czuję to, gdy nowa dziewczyna wychodzi z łóżka i drobi kroczki w kierunku kuchni żeby szybciutko zrobić mi coś miłago do zjedzenia czy wypicia. Ale to nie tylko w tym rzecz, bo dziewczyna to ktoś cudowny, ale to nie wszystko.

Jestem Ja i wtedy właśnie to czuję, gdy jestem sam.

Czas, moi drodzy Skrzywdzeni.

Czas i praca nad sobą, drodzy Przegrani!

Z czasem Wygrani.

Wielcy i Samostanowiący.

To niezwykłe. W taką szarą nieludzką zimę.

Pozdrawiam!