Search the Community

- tak wiem to jest reżyserowany program/podcast, - uczestnicy są ze sobą pokazani na zasadzie przeciwstawnej, - prostytutki z of, - cwaniaki z wysokim powodzeniem smv lub rozumiejącym temat, - kwintesencja tych podcastów to wywołanie osądu i wrażenia na temat kobiet, - w większości to jest pojazd po mało ogarniętych kobietach zamujących się prostytucją na of i w życiu, - za którą płacą mężczyźni i sprawiają że mają duży przychody, - co daje ta audycja/podcast - zgubne przekonanie wśród męczyzn że są lepsi, - że ich wartość wzrasta z wiekiem, - w rzeczywistości jest inaczej, - one zarabiają, w większość młodych i starszych, - młodzi przyjmują postawę pasywną, - co się stanie z tymi kobietami nie wiem, mają powodzenie to złapią kogoś na dziecko ewentualnie będą dalej zarabiać na prostytucji of czy innych, - dla mężczyzn nic się nie zmieni ci co płacili placą, ci co mają powodzenie korzystają, - co tracimy? - społeczeństwo zachodnia kultura która umiera i jest aktualnie na skaju upadku, Zachodnia kultura właśnie umarła, widzimy to u siebie na codzień na swoim podwórku. Co można robić? to właśnie jest miejsce żeby trochę pogłówkować wyciągnąć wnioski, żeby prowadzić życie za swoimi sterami. a nie sterami wyżej podanego mainstreamu.

Podczas słuchania ostatniego odcinka słuchowiska Asi Okuniewskiej przypomniałem sobie, że w sumie mogę zaproponować wam tę serię. Gdzieś na forum usłyszałem porównanie kobiet do nietoperzy jak one intuicyjnie poruszają się po meandrach spraw socjalnych kiedy my w międzyczasie gubimy się w nich jak dzieci we mgle. "Ja i moje przyjaciółki idiotki" trochę uprzystępnia tę płaszczyznę, czyni ją zrozumiałą i przestrzega przed błędami jakie już się prawdopodobnie wam zdarzyło popełnić albo zdarzy w przyszłości. Między innymi jakim typem nie być, jak to się przejawia albo co robić w przypadku sytuacji takiej i takiej. Te sytuacje są przedstawione w opisach odcinków. Oprócz tego prowadząca ma ponadprzeciętne i charakterystyczne flow spośród wszystkich podcastów jakich dane mi było słuchać na Spotify. Jako nieliczna sprawia wrażenie rozmowy zamiast monologu. Standardowy odcinek zaczyna się od wstępu, zarecytowania przetłumaczonego tekstu jakiejś piosenki i przejścia do meritum. Koniec zbyt ciężko wyróżnić żeby umieścić go w jednym zdaniu z poprzednimi ale jest jednak wyczuwalny w odpowiednim miejscu. Odcinki mają optymalną długość. Sama prowadząca też utrzymuje, że podcast jest dedykowany wszystkim idiotkom damskim i idiotkom męskim. Retorykę taką przyjmuje z racji obraźliwości męskiej odmiany słowa "idiotka" więc nie na rękę byłoby jej rozganiać widownię. "Idiotkowanie" to w jej słowniku właśnie przeżywanie jakiegoś zawodu miłosnego. W innych przypadkach też zachowywanie się jak idiotka jako skutek euforii wywołanej zauroczeniem, które do zawodu dopiero później doprowadzi. Asia zdaje sobie sprawę, że obie płcie jej słuchają i czasem nawet zdarza się jej odpowiadać drogą nagrania odcinka na mail z historią zawodu miłosnego jakiegoś faceta więc sam na jej widowni nie jestem. Kiedyś jej nawet wysłałem swoją historię chociaż nie jestem pewny czy na pewno moją opowiedziała w odcinku bo pozmieniała sporo szczegółów. Oprócz niej istnieją jeszcze inne podcasty ale traktują o ściśle babskich sprawach. Tutaj mam na myśli "Halo dziewczyny" gdzie uniseks treści nie ma ani grama i tak samo w "Dziewczyny z sąsiedztwa by Showroom". Moim zdaniem takie pożalenie się (historia słuchacza), zinterpretowanie i przepracowanie z kimś lub przez kogoś (Okuniewska) to o wiele lepsza metoda przemordowania zawodu miłosnego niż jakieś na siłę męskie turbopicie w barze albo inne sympozjony, podczas których na trzeźwo nie ma szans na zrozumienie czyjegoś wglądu. Chociaż może to wynika z mojej androgyniczności? Nie wiem. Taka mała dygresja na koniec. Posłuchajcie, pomyślcie, poczujcie wibrację tego podcastu i napiszcie co myślicie.

Aloha ! Zapraszam do obejrzenia bardzo ciekawego podcastu, rozmowa z Miłoszem Brzezińskim (co starsi gracze mogą kojarzyć go z duetu z Tadeuszem Zielińskim w Enemy Territory na Hyperze). Sam początek lekko nudnawy, natomiast później bardzo ciekawie. Polecam całość.

W sumie zasługuje na swój temat. Charakterystyczny klimat prowadzenia podcastów u Rogana, warto posłuchać.