Search the Community

Według pana Glapińskiego to kobiety są odpowiedzialne za rozwój Polski. Bidulki tak się poświęcają, że nie mają czasu zakładać rodzin, bo muszą wybierać. One przecież ciężko pracują, nie to co mężczyźni😏 Niestety fakty są inne, bez mężczyzn cywilizacja złożyła by się jak domek z kart, kto by budował, remontował, naprawiał, tworzył, dawał byt, bezpieczeństwo, wykonywał ciężkie, potrzebne prace, niejednokrotnie niebezpieczne, poświęcał czas, zdrowie, energię, środki? Na pewno nie kobiety, które nie są zdolne do poświęceń, wyrzeczeń w imię ogółu. One patrzą tylko na czubek własnego nosa. Zapraszam na kolejne wesołości z serii smażalnia u Bogdana🙂

Fajny fragment audycji. Firas Zahabi trener MMA (trener wielu mistrzów świata), opowiada o swoim podejściu do treningu zawodowców jak i rekreacyjnie trenujących. Krótko mówiąc, przekłada umiarkowany wysiłek nad częstymi mocnymi trenigami. Umiarkowany wysiłek, bliżej startów krótkie intensywniejsze treningi. Warto obejrzeć, a przed wszystkim zastosować się do wskazówek, tak mniej więcej trenuje się/trenowała zapasy/boks w krajach wschodnich (także wspominają w audycji), zanim przyszła moda zachodnia na "zajeżdżanie" organizmu.

Bracia, jutro startuje w swoim pierwszym runmageddonie Jest to bieg z przeszkodami, zobaczymy czy dam radę Jestem ciekawy jak będzie. Kupiłem dzisiaj najtańsze szmaciaki do biegania i biorę ubrania do zniszczenia żebym nie żałował dobrych ciuchów po ich zniszczeniu w tym błocie. Tak było w zeszłym roku: Ktoś brał udział w czymś podobnym??

" Kurwa znowu do tej jebanej roboty" "Ja pierdole, mógłbym nie wstawać" "Ta praca, te studia sprawiają mi tyle cierpienia" Znajome czyż nie? Każdego dnia większość ludzi budząc się ma od razu taki napływ myśli do głowy. Każdy z nich chciałby nic nie robić, oddać się zupełnie lenistwu. Pozostać w stanie stagnacji i nie wychodzić poza swoją strefę komfortu. Nie zdając sobie sprawy z jednej rzeczy. Lenistwo i stanie w miejscu nie prowadzi zupełnie do niczego. Jest stanem pośrednim między unikaniem chwilowego cierpienia, które może prowadzić do większej nagrody, a popadaniem w jeszcze większe znużenie oraz dryfowanie bez celu. Z braku działania i podejmowania decyzji często popadamy w negatywne myślenie, które prowadzi nas do coraz większego popadania w depresję i ogólnej niechęci do życia. Błędne koło. Praca jest wyzwoleniem, daje poczucie spełnienia, ciężki wysiłek nie tylko psychiczny, ale także fizyczny daje poczucie samozadowolenia z siebie samego. " No kurwa udało się, dokonałem tego, ale jestem z siebie zajebiście dumny" A także napędza do dalszego działania. Zyskujemy wtedy psychiczny napęd, który powoduje, że nie jesteśmy do zatrzymania oraz stajemy się coraz lepsi w tym co robimy. Trzymając ciągle nogę na gazie, w końcu dochodzimy do momentu, w którym stajemy się specjalistami w swojej dziedzinie, mamy pozycję, jesteśmy w końcu kimś. Ale czy to oznacza tak naprawdę zaprzestanie wszelkich działań mających na celu rozwijaniu samego siebie? Ależ skąd. To dopiero początek. Dzięki wyszlifowanym umiejętnościom, które zdobyliśmy dzięki ciężkiej pracy jesteśmy w pełni zautomatyzować siebie samego do podbijania poprzeczki jeszcze wyżej i wyżej za każdym razem jej sięgając. Jesteśmy niczym w pełni wydolna maszyna, która ucząc się popełniając błędy coraz bardziej dochodzi do perfekcji. Perfekcja, ideał. Co mogę opisywać te słowa? Czyżby nie najdoskonalszą istotę we wszechświecie? Znalezienie Boga w swojej pracy jest kluczem do sukcesu oraz perfekcji samej w sobie. Nie ma nic bardziej wspanialszego niż możliwość kreowania własnej rzeczywistości i innych. A co praca niesie ze sobą? Przede wszystkim wzrost samooceny. Bardzo często jak nabieramy wątpliwości co do samych siebie warto spojrzeć na szlak, który już przetarliśmy i w pełni zobaczyć owoce naszej pracy. Docenić samych siebie i darzyć szacunkiem, że ciągle idąc do przodu nie poddaliśmy się, ale wciąż rozwijamy siebie. Nie zyskujemy na tym tylko my. Zyskuje na tym gospodarka, inni ludzie, nasza społeczność. Cały świat właśnie dzięki Tobie może coś zyskać. Dzięki Twojej ciężkiej pracy jako inżynier możesz wytyczać nowe możliwości oraz technologie, albo jako lekarz ratować czyjeś życie. W obu przypadkach możesz porównać siebie do Istoty Najwyższej, której iskierkę nosisz w sobie. Ale nie tylko jako wybitny specjalista. Jako piekarz, cukiernik, nawet zwykły robotnik musisz umieć dostrzegać to, że robisz nie tylko coś dla siebie za pieniądze, ale też dzięki temu zyskują inni. Dzięki Twojej ciężkiej pracy nad budową drogi karetki mogą dotrzeć o wiele szybciej do potrzebujących i uratować im życie. Dostrzeż, że Twoja praca nie jest bez sensu. Ale jeśli tak uważasz. Zmień ją, albo swoje nastawienie. Dostrzegaj w niej sposób na styl życia oraz sięgaj w niej gwiazd, by kiedyś stanąć wśród nich jako naprawdę zadowolony i spełniony człowiek.