Skocz do zawartości
Slate Blackcurrant Watermelon Strawberry Orange Banana Apple Emerald Chocolate Marble
Slate Blackcurrant Watermelon Strawberry Orange Banana Apple Emerald Chocolate Marble
Wilson

Moja relacja z kobietą typu borderline

Polecane posty

Na początku bajka! Poznałem fantastyczną kobietę. D.(nie chcę podawać pełnego imienia oczywiście) jest po prostu niesamowita: wrażliwa, ciepła, pełna energii,bardzo inteligentna, opiekuńcza...od samego początku mam wrażenie, że nadajemy na tych samych falach. Godzinami rozmawiamy ze sobą przez telefon, jestem niesamowicie adorowany, potrafi sprawić, że czuję się wyjątkowo.

 

 

Do tego dziewczyna baardzo bezpośrednia.Od samego początku nie ma problemów z seksem(taka osoba nigdy nie powie, że ją boli głowa. Sama inicjuje zbliżenie, może to robić zawsze i wszędzie)

 

Po jakimś czasie zaczynają się dziwne akcje: nie odzywa się całymi dniami,pojawiają się szantaże emocjonalne, upija się w dzień w którym mamy się spotkać( pije dużo i często),dzwoni do mnie żeby pogadać i się rozłącza nagle. Ty jesteś wściekły jak cholera, ale ona ma na wszystko wytłumaczenie,to tak naprawdę nie jej wina...kocha mnie a ja się czepiam. Jej nastrój zmienia się kilka razy w ciągu dnia:raz wesoła,pewna siebie,za chwilę smutna, znowu milczy.

 

 

Kiedyś dzwoni do mnie, mówi jak bardzo mnie kocha, za 10 minut dostaję smsa,że do siebie nie pasujemy,zrywa ze mną. Po następnej godzinie sms przyjedź do mnie, chcę się z tobą kochać, jesteś moim ideałem- istny rollercoaster. (takie akcje ze zrywaniem były częste).

 

 

Wszystkich akcji nie potrafię opisać w szczegółach, brak mi dystansu, bo ciągle tkwię w tym związku......zdrady, jej relacje  z byłym facetem,jej kiepskie relacje z ojcem, problemy w pracy(częste zmiany), szantaże emocjonalne,manipulacje,autoagresja, próby samobójcze w przeszłości, tzw próby przekraczania moich granic.....ktoś kto wie czym jest borderline, będzie wiedział doskonale o co mi chodzi

 

Oczywiście miałem wątpliwośći to nie jest tak, że wszystko chłonąłem jak gąbka, ale borderki to naprawdę dobre aktorki. Po pewnym czasie czułem się odpowiedzialny za nią. Ma gorszy dzień to chcesz ją pocieszyć, zastanawiasz się jak jej pomóc. Wkręcałem się przez to coraz bardziej. Smutne dni były coraz częściej, więc martwiłem się o nią,miałem poczucie winy, ze nie potrafię jej pomóc.

 

 

W końcu zacząłem przeglądać internet,odkryłem,z kim mam do czynienia i jakoś układam to sobie w głowie,ale nie da się tak po prostu wyciągnąć wtyczki, zapomnieć. Ciągle zależy mi na niej, ale nie wyobrażam sobie tak żyć. Dziękuje za rady typu uciekaj od niej, czy problem jest w Tobie(jasne, że we mnie, borderki potrafią wytworzyć w krótkim czasie taką bliskość z partnerem jaką w normalnym związku buduje się latami).To jak powiedzieć alkoholikowi, żeby od jutra nie pił- nie da się.

Potrzebuję konkretnych porad od kolegów znających temat, którzy wiedzą jak trudno zerwać kontakt z borderline. Jak wyrwać się z tego układu,żeby za chwilę samemu nie wylądować u psychologa.

  • Like 1
  • Smutny 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Powiem bracie, że Ci mega współczuję bo to co tutaj przeczytałem nie napawa optymizmem.

 

Od razu napiszę, że ja nie mam doświadczenia aż z takim przypadkiem i pewnie nic o tym nie wiem. Jednak z twojej wypowiedzi wynika, że Ty raczej i tak będziesz musiał udać się do psychologa. Nie tylko po pomoc z panną, ale by odzyskać równowagę psychiczną. Nie piszę, uciekaj bo to już wszystko napisałeś sam, że jakbyś mógł to byś już to zrobił.

 

No i dwie rzeczy jeszcze mnie zaniepokoiły.  Po pierwsze te próby samobójcze których już próbowała. Czyli wiadomo, że jeśli będziesz próbował się uwolnić, to nie zawaha się pójść w ostateczność. No i druga sprawa to jej zdrady. Z tego co zrozumiałem to masz pewność, że Cię zdradzała lub zdradza? Jeśli tak, to tym bardziej musisz skorzystać z pomocy doświadczonych braci lub kogoś kto Ci się pomoże z tym uporać.  Bo jeśli masz pewność, że panna puszcza Cię bokiem, a Ty ciągle jesteś z nią i więcej nie możesz tego związku przerwać emocjonalnie oraz się jeszcze angażujesz to widać, że potrzebujesz pilnie porady i pomocy. No i jeszcze pytanie, czego tak na prawdę chcesz? Czy chcesz opuścić tą toksyczną relację, czy zmieniać tą dziewczynę? Mam nadzieję, że wiesz, że masz tylko jedno wyjście w tym wypadku.

 

Mam nadzieję, że doświadczeni w tych sprawach bracia Ci pomogą, a pamiętaj psycholog to też człowiek i jest, żeby nam pomagać. Walcz i nie bierz jeńców.

Pozdrawiam

Edytowano przez Kolt89

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

@Wilson

Ja bym tutaj zastanowił się nad pójściem do psychologa (ze sobą). Są ludzie od tego (profesjonaliści) i nie ma tu się  czego wstydzić a nie wiem, czy zauważyłeś że bracia też korzystali co niektórzy. Jej oczywiście nie zagonisz do specjalisty bo to jak z alkoholikami podobno.

 

Jeszcze znalazłem ciekawy wątek poniżej:

 

 

 

Panowie,

poradźcie tu nowemu koledze co sądzicie o jego sytuacji.

 

@Szkaradny@JurekB@TylerDurden@ORPIL3

Edytowano przez TheFlorator
  • Like 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Jakich porad oczekujesz, jak nie rozejść się z nią? Chcesz ją zmienić? Myślisz, że bohaterem jesteś?
Nie ma tutaj innej rady, jak sam nie chcesz trafić do psychiatry, czy psychologa. Wyjście z tego toksycznego związku to jedyna, rozsądna rada.

  • Like 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Gruba kreska. Pożegnaj się z panią, zablokuj na fejsie, zmień numer telefonu. Jak nie możesz zmienić numeru, to przynajmniej ją zablokuj. Będzie robić cyrki, żebyś wrócił, ale to będzie tylko pokazówka.

I nie myśl więcej o niej - jej miejsce jest na śmietniku Twojego życia. Jak wyrzucasz do śmieci puszkę po konserwie to potem o niej myślisz jak sobie w tym śmietniku radzi? No to o tej pani też nie myśl.

  • Like 2

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Zerwij z nią, ona jest niestabilna emocjonalnie jak i nie.....

Nie baw się w białego rycerza i nie próbuj jej ratować bo ci zniszczy życie. Będziesz później wychodził i leczył się z tego związku latami.

Mało masz dziewczyn na świecie? Przebieraj w ofercie i szukaj zrównoważonej...w miarę. :)

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Jak wygląda jej rodzina? Ojciec alkoholik?

 

Po pierwsze musisz zadać sobie pytanie, czy widzisz siebie w związku z nią? Czy chciałbyś z nią spędzić życie?

 

Niestety im dłużęj będziesz to ciągnął tym większe poniesiesz straty - spadek swojej pewności siebie, uraz psychiczny i po czymś takim bardzo długo zajmie Ci zanim znowu zaczniesz myśleć o związku (będziesz podejrzliwy)

 

Pije dużo teraz, to będzie piła jeszcze więcej - ma wewnątrz pustkę i nie wie jak ją zapełnić dlatego wyszukuje nowych facetów ponieważ to pozwala jej zapełnić w jakimś stopniu urazy z dzieciństwa.

Rozmawiałeś z nią zapytałeś jej co ona myśli o swoim zachowaniu? Jeżeli nie chodzi do psychologa  i uważa, że z nią jest wszystko ok to nic nie poradzisz. ba nawet jeżeli chodzi do psychologa to także nic nie poradzisz.

 

Ty i tylko ty wiesz jaki ona ma wpływ na Ciebie i tylko ty jesteś w stanie podjąć decyzję i działania.

Jeżeli postanowisz ratować siebie to nic z nią nie rozmawiasz nie tłumaczysz się i nie wdajesz się w dyskusję.

Sms z nami koniec i blokujesz ją wszędzie - na telefonie na meilu na facebooku i gdziekolwiek możesz.

 

Nie sprawdzasz co się u niej dzieje i nie odpowiadasz na żadne wiadomości od niej.

Ratuj siebie jej nie możesz... tylko ona sama może siebie uratować.

 

Im dłużej z nią będziesz będzie tylko gorzej i trudniej - tutaj nic się nie poprawi i nic się nie zmieni - piszę to ze swojego własnego doświadczenia a moja ex nie była aż tak pokręcona na początku jak piszesz.

 

Czego oczekujesz? Co chcesz zrobić? Jesteś gotowy walczyć o siebie?

Zrobiłeś pierwszy krok - ale tak naprawdę ten pierwszy krok jest najłatwiejszy.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Jak ma to zrobić?

 

Jak przy każdym zerwaniu trzeba swoje wycierpieć, czas goi rany.

 

Przede wszystkim trzeba urwać kontakt - FB, sms, maile, zdjęcia wspólne do kosza. 

 

Dalej nie można zamykać się w czterech ścianach.

 

Wskazana siłownia czy trenowanie sportu dla wzrostu samopoczucia.

 

Spotkania ze znajomymi, poznanie nowej dziewczyny żeby haj hormonalny znowu zadziałał (to nic złego), flirtuj jak najwięcej z kobietami.

 

Lektura książek Marka, Osho, Tolle, De Mello - zrozumiesz ze utożsamiłeś swoje szczęście z drugą osobą. Szczęście musisz szukać w sobie bo jak luby odejdzie to będziesz nadal szczęśliwy sam ze sobą.

Przeczytasz to Twoje myślenie odwróci się o 180 stopni w kwestiach związków i miłości. Masz się skupić na teraźniejszości a nie przeszłości. Ona już była i nie ma znaczenia.

 

Przede wszystkim ciesz się, że nie związałeś się z taką osobą na lata - małżeństwo.

 

Podejdź do sprawy logicznie - wyjmij kartkę papieru, podziel ją na pół , na "plusy" i "minusy". 

90% będziesz miał minusów czyli jazdy, stresy, szmacenie Ciebie, głowa zajęta jakimiś dramami zamiast skupienie się na ważnych sprawach

10% to nieziemski seks który kosztuje 150-250 zł 

 

Im więcej będziesz miał głowę zajętą tą dziewczyną tym dłużej będziesz z tego wychodził.

 

Logika i jeszcze raz logika, emocje na bok

 

  • Like 5

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Ten związek Ci nie służy. Zależy Ci na niej, ale popatrz jakim kosztem. Kosztem samego siebie. Weź sobie kartkę i wypisz plusy i minusy tego związku na spokojnie bez emocji. Minusów bedzie zdecydowanie więcej. Jesteś młody po chu. ci takie sztuczne emocje powiedz. Za kilka lat będziesz wymęczony psychicznie pytam się w imię czego miłości? 

 

Jak skończysz u psychologa/ psychiatry z rozbitą psychiką, brakiem własnej wartości to sobie tą miłość wiesz gdzie możesz wsadzić...

 

Myśl rozsądnie. Jedyne słuszne wyjście to odejść. 

  • Dzięki 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Miałem żonę z CHAD i borderline. Bylo wszystko to co opisales. Poczytaj moje posty na temat rozwodu z taka kobieta. Daj sobie jeden wieczor na lekture. I nastepnego dnia rano wstań, zablokuj jej numer telefonu. Dodaj jej email do kasowanych od razu. Zerwij z nia kontakt natychmiast. To jest jak z np papierosami albo rzucasz natychmiast albo sie oszukujesz ze rzuciles palenie.

 

Musisz byc twardy. Bedzie do Ciebie dzwonic ze sie wiesza albo truje. Wezwij do niej pogotowie z lekarzem psychiatra. Sam tam nie jedz. Musisz odciac sie od niej natychmiast. Psycholog tak, ale juz po fakcie oderwania sie od niej zeby stan rzucenia jej utrwalic. Jak nie zrobisz radykalnego kroku to bedziesz brnął w to latami. Szkoda życia i Twojego zdrowia psychicznego. 

 

Po prostu musisz ratowac siebie bo widzisz to wszystko i jest na to jeszcze czas.

 

 

Edytowano przez rarek2
  • Like 2

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Od dwóch tygodni jej ataki się nasiliły, tak naprawdę to jestem szczęśliwy kiedy ma focha i milczy.W innym przypadku ciągłe jazdy i gierki z jej strony.Wiem co muszę zrobić. Wiem, że muszę zerwać, ale mam poczucie winy, że to przecież choroba, że to nie jej wina, a przeze mnie coś sobie zrobi( wiem jak przeżywała i co sobie robiła jak zerwał z nią poprzedni facet).

 

 

Wszelkie rozmowy z nią na ten temat nie mają już sensu. Na pytanie dlaczego się tak zachowuje obraża się i twierdzi, że się czepiam. Myślałem o tym, żeby przekierować tą relację z chłopaka na przyjaciela i powiedzieć jej, że wiem o jej zaburzeniach(może sama nie wiem, że to się nazywa jakoś) i jej pomóc. Z drugiej strony piszecie, że  trzeba odciąć się całkowicie.

 

Związku z taką osobą nie stworzę,czytając was zaczynam sobie zdawać z tego sprawę. Wiem że to wygląda trochę jakbym się miotał i nie wiedział czego chce, ale uwierzcie, od dwóch tygodni jestem kłębkiem nerwów,nie mogę funkcjonować normalnie, sam zacząłem więcej pić, chociaż narazie próbuje ogarnąć się bez psychologa

 

Co ważne,ona nie jest wobec mnie agresywna,jest autoagresywna. Po swoich akcjach wpada w stany depresyjne i się samookalecza. Dlatego proszę doświadczonych kolegów,żeby opisali jak to rozwiązać, bo świadomość, że ktoś targną się na swoje życie przeze mnie przeraża.

 

Dzięki rarek2...... Zaraz szukam i czytam

Edytowano przez Wilson

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Po prostu musisz się zastanowić, czy w tej chwili masz siły na poczucie winy względem jej osoby. Jeśli będziesz się za wszystko obwiniał to nie długo ty udasz się do specjalisty. Ona wciąga Cię jak ruchome piaski, najpierw powoli, ale jak zaczynasz coraz bardziej się angażować to robi to coraz szybciej. 

 

Tak masz rację to jest choroba. Czyli ona potrzebuje specjalisty. Ty nim nie jesteś a z tego co widać to ta dziewczyna tego nie chcę. Po prostu nie chcę się leczyć, a to nie jest dla Ciebie dobre, a więcej toksyczne. No i mam pytanie. Czy ona nie ma jakiejś bliskiej rodziny, albo bliskich przyjaciół. Możesz z nimi się skontaktować, żeby sie nia zaopiekowali i przypilnowali aby sobie czegoś nie zrobiła po twoim odejściu. A może namówią ją na leczenie.

 

No i ostatnia rzecz. Nie sięgaj do kieliszka, ani po żadne alko. To nie jest najlepsze wyjście. Bo jeśli tak będziesz robić to niedługo dorobisz się coraz większych problemów. I to w tym przypadku na własne życzenie. Wiem, że nie jest łatwo, ale alkohol to nie rozwiązanie twoich problemów. 

 

Trzymaj się bracie.

Edytowano przez Kolt89
  • Like 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 hour ago, Wilson said:

Po swoich akcjach wpada w stany depresyjne i się samookalecza

Wyluzuj. Te zadrapania chuj mają wspólnego z okaleczaniem się. Odcięła sonie ucho? Palec? Dłoń? To są wszystko niegroźnie działania policzone na efekt. Jak skaryfikacje Popka. Jak sobie oko wydłubie, to będzie można uznać, że sprawa jest w miarę poważna, ale też nie do końca, bo ma jeszcze drugie. I w żadnym przypadku nie jest to wina Twoja, jej rodziców, jej sąsiadów, jej byłego, Twojej matki, dzielnicowego czy kasjerki z Lidla. To jest jej zasrana sprawa, która nie powinna Cię nic obchodzić.

  • Like 4

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
2 godziny temu, Wilson napisał:

Wiem co muszę zrobić. Wiem, że muszę zerwać, ale mam poczucie winy, że to przecież choroba, że to nie jej wina, a przeze mnie coś sobie zrobi( wiem jak przeżywała i co sobie robiła jak zerwał z nią poprzedni facet).

Ty nie masz prawa mieć poczucia winy, bo ona nie jest chora przez Ciebie. Twoja dziewczyna potrzebuje specjalisty, a potem chlopaka który z nią będzie. Na prawdę chcesz w to brnąć? Za kilka lat będziesz wrakiem a jesteś jeszcze młody. Posłuchaj braci, którzy mieli dłużej do czynienia z takimi Paniami.

 

Chcesz jej pomóc? Znajdź jej specjalistę i uciekaj gdzie pieprz rośnie. Wiem brzmi brutalnie, ale chłopie Ty się wykończysz po dłuższym czasie z kimś takim. Nie czuj się winny. Gdybyś Ty cierpiał na coś takiego laska by Cię zostawiła bez mrugnięcia okiem. Pomysł na chłodno i proszę nie zasłaniaj się miłością... Miłość kosztem własnego zdrowia psychicznego to nie miłość. Bądź rozsądny ten związek nie ma przyszłości jak ona nie chce się leczyć. 

 

2 godziny temu, Wilson napisał:

wiem jak przeżywała i co sobie robiła jak zerwał z nią poprzedni facet).

 

I stało się coś? Żyje dalej a pewnie jemu też pisała, że się zabije. Tamten okazał się rozsądny i wiedział, że z tego statku należy się ewakuować jak najszybciej. 

Edytowano przez Kimas87
Błąd

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Bordeline, ehhh moja kochana border. Przerabiałem, nie życzę takiego doświadczenia nawet największemu wrogowi, gdyż to nic przyjemnego. Emocjonalny Rollecoster.... W przypadku mojej relacji także były tzw. zrywane telefony, nagłe fochy, które nigdy nie zostały rozwiązane. Natomiast pamiętając te dobre chwile, które chyba w każdym przypadku są podobne postanowiłem zmienić jej punkt widzenia, gdyż wiedziałem, że miała bardzo negatywne doświadczenia rodzinne - przemoc, alkoholizm rodzica, brak zainteresowania rodziców. Powiem Ci jedno mimo, że byłem z nią zaledwie 5 miesięcy jest to jedyna kobieta, która mi się do głowy tak wkręciła (sic!). Ponieważ chciałem ją ratować z tego emocjonalnego gówna, lecz musisz sobie drogi bracie zdać sprawę z jednej podstawowej kwestii, jeśli osoba cierpiąca na borderline nie jest świadoma swoich problemów tzn. nie uczęszcza na terapię to Twój związek z nią będzie ciągle takim życiową kolejką górską. Ona będzie obwiniać Cię za wszystko co się wokół Was dzieje, a co najgorsze im dłużej z nią jesteś to się coraz bardziej wkręcasz. Ja wiem, że taka kobieta potrafi być fenomenalna: czuła, opiekuńcza, nawet może zrobić Ci najlepszego loda jakiego w życiu doświadczyłeś. Lecz wiedz, że z czasem pojawia się coraz więcej negatywów, a coraz mniej tych pozytywnych chwil. Musisz zwracać uwagę na jej ton głosu- tak kur*** ton głosu, ponieważ jeśli zadasz pytanie: Jak Ci minął dzień ? to odpowiedź "Spoko" nie jest zawsze odpowiedzią pozytywną, czy neutralną. Potrafiła opierdalać mnie o nic przez weekend, a następnie pisać sms-a w stylu: Byłam dla Ciebie straszna, a Ty to wszystko znosiłeś, a teraz Cię nie ma i jest mi smutno lub, byłam dla Ciebie straszna, a teraz tęsknie tak bardzo, że nie mogę wytrzymać. To kurwa nie jest to normalne to zastosowanie taktyki push and pull, która doprowadza człowieka do pasji.....

 

Najgorsze w tym wszystkim jest to, że u tego typu osób od miłości do nienawiści  dzieli mały krok. To dorosłe osoby na poziomie emocjonalnym dziecka, one karmią się Twoją atencją, awanturami i negatywnymi emocjami. Bardzo często jest to spowodowane tym, że jej najbliżsi w taki sposób się z nią komunikowali, dla niej to normalne...... przez dwa tygodnie nie zapytała mnie co u mnie słychać mimo, że miałem problemy zdrowotne i miałem bardzo ciężki egzamin, który w znaczącym stopniu wpływa na moją dalszą karierę zawodową. Miała to po prostu gdzieś, ponieważ to problemy borderline są dla niej najważniejsze, a problemy innych mają w głębokim poważaniu. 

 

Co najciekawsze borderline często zostawia kogoś bo boi się np. do niego przywiązać, albo chce sprawdzić, czy będziesz o nią walczył. Przynajmniej ja tak wywnioskowałem z rozmowy telefonicznej podczas, której mnie zostawiła, ponieważ gdy na jej oświadczenie o zakończeniu związku życzyłem jej udanego życia itp. Odpowiedziała tak: Mówisz jakbyś się żegnał... Dla mnie to jest kurewsko niezdrowe, dlatego zabrałem od niej wszystkie swoje rzeczy wartościowe. Jeszcze jakiś czas temu myślałem, żeby w dacie jej urodzin złożyć jej życzenia urodzinowe ponieważ ona jest osobą chorą to nie jej wina, że miała spierdolone dzieciństwo.  Ale wiesz co to nie ma sensu z jednego prostego powodu, nie każda borderline, ale wiele z nich według psychologów wraca (niektóre bardzo szybko, a inne z czasem po kilku miesiącach, nawet latach - sic!). Co gorsza wielu ludzi tkwiących długo w takich związkach zmuszona jest leczyć się u specjalistów. Ja postanowiłem definitywnie się odciąć - nie dzwonię, nie piszę smsów (stare skasowałem) i nie zamierzam wznawiać kontaktu. 

 

Natomiast sam zrobisz, jak będziesz uważał za słuszne, to Twoje życie nikt nie jest w stanie przeżyć go za Ciebie, pamiętaj tylko, że lepiej odejść gdy nie ma się żadnych poważnych zobowiązań (mam na myśli dziecko) bo wtedy będziecie związani na całe życie, a Twoja potencjalna córka może wyrosnąć na osobę podobną do mamusi. 

 

Mi osobiście bardzo pomógł pewien blog:  http://koniectoksycznych.blogspot.com/

 

Życzę Ci bracie powodzenia, bez względu na to jaką decyzję podejmiesz. 

 

  • Like 2

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Dzięki koledzy za dużo konkretnych podpowiedzi. Jakoś zaczynam to sobie układać w głowie i widzę, że ta relacja nie ma przyszłości. Ja się w tym wszystkim tak naprawdę nie liczę, ważne są tylko jej potrzeby. Ciągle słyszę tylko,że powinienem ją wspierać, sama od siebie nie daje już nic. Tylko gierki i ciągłe testowanie mnie.

 

Pragnę jej i nienawidzę jednocześnie. Cholernie trudno odejść od takiej osoby, bo czuję się uzależniony emocjonalnie. Muszę najpierw popracować nad sobą, bo mimo,że postanowiłem zakończyć tą relację to nie potrafię tak poprostu "wyrwać wtyczki", odciąć się całkowicie od niej.

 

Z jednej strony ta świadomość,że może sobie coś zrobić. Obawiam się,że jakoś uda mi się o niej zapomnieć a ona po jakimś czasie odezwie się, będzie chciała wrócić. Z drugiej stony boje się też jakiegoś wyciągania brudów. To co napisał w swoim artykule JurekB : moja też ma drugi telefon o którym nie chce rozmawiać i zapisane wszystkie nasze wiadomości na komputerze. Wiem, że jednemu ze swoich byłych zrobiła jakąś sprawę sądową. 

 

Jak to wyglądało u was koledzy, wasze borderki robiły jakieś akcje po rozstaniu?

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
37 minutes ago, Wilson said:

Jak to wyglądało u was koledzy, wasze borderki robiły jakieś akcje po rozstaniu?

O tak...robiły. Ty tak naprawde szukasz usprawiedliwienia aby z nia byc.

Twoja decyzja, ale marnujesz swoje zycie dla niej jestes tylko kims kto daje energie I emocjonalne wsparcie.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Analizuję ten czas spędzony wspólnie i zaczynam dostrzegać ile niepokojących sygnałów było które jakoś sobie tłumaczyłem, bagatelizowałem. Nawet nie mówię o ilu życiowych wartościach zapomniałem dla niej nagle. Zaczynam to dostrzegać, ale to nie znaczy, że się już od tego uwolniłem, dlatego zanim uporam się z nią to muszę zająć się sobą. 

 

Pytonga może masz jednak rację, może przedłużam to na siłę, bo wciąż wierzę, że wróci ta cudowna,wrażliwa kobieta z początku znajomości. Może nie jestem w stanie jednak sam sobie poradzić z tym co mnie spotkało

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Zrozum tutaj nie będzie lepiej... tylko gorzej dla Ciebie.

13 minutes ago, Wilson said:

że wróci ta cudowna,wrażliwa kobieta z początku znajomości

Ten etap już minął, przykro mi ale ja to przerabiałem.

  • Like 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
4 godziny temu, Wilson napisał:

 

Jak to wyglądało u was koledzy, wasze borderki robiły jakieś akcje po rozstaniu?

Ja z  moją po rozstaniu miałem dwukrotny chwilowy kontakt, ale oba zainicjowane przez moją osobę:

1. Odbierałem od niej swoje rzeczy, a dokładnie 2 książki na których mi zależało - jej zachowanie traktowała mnie zimno i chłodno z dużym dystansem

2. Wysyłałem jej z jakiś miesiąc temu zdjęcia ze wspólnego wesela to w wiadomości sms była bardzo miła.

 

Także dwie sprzeczności, lecz nie traktuje tego jako jakiś "akcji". Lecz to ona uprzedziła moje zerwanie, na obecną chwilę po 3 miesiąca od rozstania mam spokój, więc przypuszczam, że tak pozostanie. Sam inicjować kontaktu już nie będę, gdyż wszystkie tematy Nas łączące zostały zamknięte z mojej inicjatywy.

 

Życzę powodzenia. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
6 hours ago, Wilson said:

Z drugiej stony boje się też jakiegoś wyciągania brudów.

No Bracie to pozostając z nią w związku te problemy raczej nie znikną a pojawi się ich tylko więcej. Tak więc logika o kant dupy.

 

6 hours ago, Wilson said:

Z jednej strony ta świadomość,że może sobie coś zrobić.

To jest osoba dorosła, nie masz nad nią kontroli. Moja z 4-5 razy gadała o tym nabrałem się dwa razy i za pierwszym razem była dumna z siebie i chwaliła się psiapsiółce jaką to ma kontrole ciągle nade mną. Za drugim razem wysłałem policję i była oburzona. Samobójcy nie ogłaszają na około, że zabiją się robią to po cichu.

 

6 hours ago, Wilson said:

Jak to wyglądało u was koledzy, wasze borderki robiły jakieś akcje po rozstaniu?

Wszystkie robią większe albo mniejsze - jeżeli odkryjesz karty to wtedy znienawidzi Cię i będzie starała się Ciebie upodlić, zranić i zniszczyć... ot żadna filozofia normalne życie.

 

Boisz się i nie jesteś gotowy ale czujesz, że coś jest nie tak - zapewne Twoje zdrowie psychiczne i fizyczne dostaje po dupie. Życie z nią to jak chodzenie po szkle, ciągle musisz uważać aby jej czymś nie urazić i nie zdenerwować a i tak na koniec zawsze znajdzie się coś, że popsuje się jej nastrój i zapewne to Twoja wina.

 

Im dłużej z nią będziesz tym będzie gorzej - to co było na początku już nie wróci. Dodatkowo popija ostro no K... mać to jakiś dramat.

 

Zobacz w okolicy AA spotkania i AL Anon (dla rodzin alkoholików, uzależnionych) idź na takie spotkanie zobacz jak współuzależnieni trwają ze swoimi partnerami całe życie łudząc się, że może będzie lepiej. Posłuchaj ich historii będziesz miał grupę wsparcia.

 

To Twoja decyzja - ale będąc z nią za dużo nad sobą nie popracujesz to Ci gwarantuje.

 

  • Like 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Założycielu tematu: uciekaj od niej. Nie są to puste słowa ot tak.

 

Byłem z pewną panią U przez 2 lata.

Kliniczne borderline + dda.

 

- na zewnątrz bardzo zadbana wręcz perfekcyjnie zrobiony makijaż + idealnie dobrana odzież, szczupła o idealnej figurze (a w domu syf, pies sika w kuchni bo nikomu nie chciało się wyjść - oczywiście York w ryżowym kuferku, jej dziecko otyłe, w szafach dramat), 

 

- bardzo usłużna dla innych i taka ciepła, dzień dobry (w domu odwrotnie, częste przekleństwa do dziecka, brak zainteresowania choćby lekcjami dziecka, bijatyki z exkoleżankami),

 

-rano ciepła wieczorem nie chce wpuścić do domu, 

 

-seks na żądanie, następnego dnia spanie w odrębnych łóżkach, 

 

- przez 2 lata związku kończyła go 17 razy, jak to dobrze że miałem swoje mieszkanie. Myślałem: ok.ja też mam dość, a potem był szloch i przyciąganie na różne sposoby - a ja się dawałem.

 

- nagminne niedotrzymywanie słowa. Umawiamy się na niedzielę o godz.9.00 - nie ma jej 2 dni. Gdzieś przepadła z dzieckiem. Następnie zdziwienie: o co ci chodzi, jak ci się nie podoba to możemy się nie spotykać.

 

- wianek orbiterów, ojciec dziecka mieszkający na stałe w UK, podczas okresowych zjazdów do PL nocuje u niej, wtedy jest mordobicie między nimi, a dziecko wybiega z płaczem na klatkę schodową szukając jakiegokolwiek ratunku.

Kiedy pytam: co ty robisz? Odpowiedź: no przecież to ojciec dziecka.

 

Pewnego dnia poszedłem na spacer z psem, po drodze wstąpiłem do osiedlowego sklepu po sok dla siebie i wodę dla psa - był lipiec i było cholernie gorąco. Mała miejscowość w Polsce. Pani U otrzymała wiadomość od koleżanki, zanim wróciłem do domu, że byłem w sklepie. Efekt był taki, że nie chciała się już ze mną spotykać bo z pewnością poszedłem do sklepu, żeby podrywać ekspedientkę. Czujecie to !?

 

Pani U to katoliczka. Dziecko miało 9 lat, pierwszy raz w życiu widziało u siebie w domu pisanki na Wielkanoc - zrobiłem je dla niej chociaż nie jestem katolikiem. Nigdy nie było przedtem choinki. Strasznie smutne dziecko, już skażone na całe życie.

 

Jednak rycerz pokaże jak należy żyć, uratuje cały świat...aha jasne.

 

Dzisiaj mi trochę wstyd za siebie ...na dodatek przepaść intelektualna: ja prawnik (gospodarcze, międzynarodowe), ona nakłada żele na paznokcie. Proszę mnie źle nie oceniać - w żaden sposób nie wywyższam się. Tak się poznaliśmy, pomogłem jej prawnie. Oczywiście za darmo :blink: taki byłem qrwa szlachetny.

 

Po pewnym czasie zaczynasz się zastanawiać czy to może z Tobą jest coś nie tak, przecież wszyscy na około mówią, że ona taka fajna, co chcesz od niej.

I robisz się co raz smutniejszy, tracisz energię, obarczasz siebie winą, chcesz resztkami sił ją uratować.

 

...a to już Ciebie trzeba ratować.

 

Bracie, uciekaj od niej czym prędzej - tu nie ma niczego, a tym bardziej zabawnego.

  • Like 4
  • Smutny 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Romantyzm żyje....walentynki to jednak piękne święto! Moja borderka wczoraj była dla mnie miła a dzisiaj napisała mi smsa, że kocha(tak tak koledzy kocha),ale nie mnie. Napisał że kocha byłego i nie wyobraża sobie życia bez niego.Próba zerwania, bo naciskałem ostatnio na szczerą rozmowę? Kolejny test,żeby sprawdzić czy będę o nią walczył? NIE BĘDĘ! Mam dość, nie mam już siły żeby się nad tym zastanawiać, a tym bardziej walczyć. Odpisałem, że to koniec.

 

Jak można tak traktować drugiego człowieka? Co to za dziwna choroba? Zastanawiam się kto jest chory tak naprawdę, ona,czy może jednak ja.Jestem sponiewierany, wyniszczyła mnie psychicznie przez ten czas. Zawsze ją wspierałem kiedy miała doła. Byłem blisko kiedy mnie potrzebowała.

 

 

Chciałem jej pomóc, teraz widzę, że kosztem samego siebie.Pochłonęła mnie. Przestałem robić cokolwiek innego co by dotyczyło jej osoby, angażując w to całego siebie,a ona mnie zniszczyła. Tylko czy to faktycznie koniec? Mam nadzieję,że odpuści, inaczej nie wiem czy sam sobie z tym poradzę.

 

Nawet nie wiem jakiej rady oczekuje od Was koledzy. Piszę, żeby się wygadać, bo rodzinie i znajomym nie powiem w jakim syfie k... żyje

 

 

  • Like 2

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Bądź aktywny! Zaloguj się lub utwórz konto

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

Utwórz konto

Zarejestruj nowe konto, to proste!

Zarejestruj nowe konto

Zaloguj się

Posiadasz własne konto? Użyj go!

Zaloguj się

  • Podobna zawartość

    • Przez Ignac
      No dbra czs na mnie. poznałem ją przez badoo. Zakochanie. Wspólny weekend w bieszczadach że niby chodzenie po górach. Wiadomo góry. Skończyło się na ostrym jebaniu. Saunie. potem jeden weekend u niej. po tym zero.  wydymaa mnie? Fajna babka; Poczułwem coś. i mam w rażenie że ona też zero odewu i tekst że musi sobie ułożyć zycie. 3 dzieci, najmlłodsze 19 lat z nią. reszta poza domem. co myślicie?
    • Przez WitaminaD3
      Minęły już dwa lata, był to związek na studiach, oboje na kierunku humanistycznym w Krakowie, ale nie na tym samym. Przez cały związek łóżkowo wszystko grało, to nigdy nie stanowiło problemu, kłopoty zaczynały się kiedy rozmawialiśmy o głupotach, oglądaliśmy youtube czy telewizję/filmy i komentowaliśmy.
       
      Nie chcę się rozpisywać, ale trudności zaczęły się od definicji słowa podobać, atrakcyjny, te mogło odnosić się tylko do niej, nie jest dopuszczalne, żeby będąc w związku nadał podobały się inne kobiety, były pociagające. Jeśli pożądasz też innych kobiet to nie jesteś zakochany, to nie miłość, nie czujesz tak jak powinieneś, ja jako Twoja Rybka tak nie mam. To był dla mnie szok, bo jeśli 10 lutego jestem na etapie randkowania a już 11 jestem w związku to nagle wszystkie kobiety, które są w moim typie nie powszednieją czy stają się seksualnie neutralnie. U kobiety widocznie włącza się mechanizm przygotowania do macierzyństwa i zmniejsza się zainteresowanie innymi partnerami (chyba).
       
      Kolejna rzecz to porno, nie uważam, żeby to było zdrowe dla duszy i ciała, ale jak już wyżej napisałem podniecenie skierowane do innej kobiety było niedopuszczalne, to taka mała zdrada. Była gotowa upokarzać się i wysyłać swoje filmy, zdjęcia tylko po to, żeby miała pewność co oglądam. Robiła tak często np. rozjazdy do domów na święta czy inne okoliczności (krótko mieszkaliśmy razem).
       
      Jak już wiemy kobiety nie mogły mi się podobać, sprawdzała czy tak jest poprzez śledzenie ruchu gałek ocznych jak robot, czy aby się nie ogląda za kobietą, czy na pewno sprawdzał cenę tego produktu na regale w sklepie, czy patrzy na sygnalizację świetlną czy jednak się rozgląda za kobietą. Czułem to spojrzenie, czułem to zawłaszczenie myśli, spojrzeń, przekonań. Ona nawet potrafiła się odnieść do tych sytuacji przy sygnalizacji - dokładnie pamiętała kiedy mnie sprawdzała, gdy zwracałem jej potem na to uwagę.
       
      Kobiety nie mogły mi się podobać również przy kolegach, jeśli przy niej się nie rozglądam, nie odwracam czy cokolwiek innego to nie powinienem tak robić w towarzystwie kolegów lub będąc samemu u siebie w wielko.
       
      O problemach w związku czyli tych związanych z zazdrością i przejmowaniem mnie po kawałku można rozmawiać tylko z nią, nie można się poradzić przyjaciółki, przyjaciela bo to nasze sprawy (to stawia ją w złym świetle), ja nie byłem święty, odmówiłem jej raz imprezy rodzinnej, kwestia przeprowadzki po sublokatorce czy jakieś drobiazgi. Nie zawsze żyłem tylko tym, żeby z nią siedzieć i kręcić się obok.
       
      Jeśli śni się inna kobieta to jest to sygnał, że coś jest nie tak. Nie można rozmawiać o atrakcyjności innych kobiet - one mogą być atrakcyjne tak ogólnie, a nie że są w moim typie - jakże by mogły!  Komplementy oczywiście najlepiej tylko dla niej, jeśli komplementujesz sukienkę innej kobiety to znaczy, że pewnie oglądasz jej tyłek jak zbok i chcesz wypieprzyć.
       
      Jeśli z kimś rozmawiam o niej to mam mówić dobre rzeczy, bo ona tak mówi o mnie, nie wolno na siebie narzekać... Na inne kobiety najlepiej używać neutralnych określeń - nawet jeśli same kobiety tak mówią - laska, panienka, maniura (nawet jeśli nie wiem jak wygląda) to nie przeszło bo sugeruje, że mi się podoba

      Jeśli nie odnosiłem się jak ona do jakiejś kobiety negatywnie to oznaczało, że mi się podoba i że bronię jej - dziewczyny robiące sesje zdjęciowe w ckm, zdjęcia z różnych gal gdzie są prześwitujące ubrania, operacje plastyczne. 
       
      Straszny jęk wywołało, że mam blokadę na telefon czy zainstalowanego tumblera (bo pewnie oglądam erotykę i kobiety - swego czasu był tam dostępny taki materiał, niedawno się to zmieniło). Strasznie ją to denerwowało, że ona czegoś nie może sprawdzić, nie wie, nie widzi - co powiedziałem komuś, co napisałem czy co polubiłem, co oglądam. Wiecie, natrafienie na nagą kobietę na tumblr było ok pod warunkiem, że nie szukałem jej celowo czy nie wgapiałem wzroku, podejmowałem akcji - lajkowanie, komentarz itp. 
       
      Byłem w kilku związkach, zawsze około pół roku, ale mogłem porozmawiać jak z kumplem - słuchaj ta jest w moim typie, porzuciłem dziewczynę w wielkopolsce przez studia właśnie, ale nigdy nie byłem w takiej sytuacji. To już lekko ponad dwa lata jak jestem singlem co nie znaczy, że z nikim się nie spotykam. Ale myśl o tym, że mógłbym stać się czyimś zakładnikiem przykutym różowymi kajdankami mnie paraliżuje.
       
      Czy mieliście kiedyś podobnie? Czułem się jak w jakimś kabarecie, skeczu o zazdrosnej żonie, nigdy nie wierzyłem, że to jest możliwe.
    • Przez [email protected]
      Witam wszystkich.Cieszę się,że mogę tutaj być.Chciałbym Wam opowidzieć moją historię.Mam 34 lata ponad pół roku temu rozstałem się z kobietą z którą byłem w związku 6 lat.Mieszkaliśmy razem w wynajętym fajnym domu razem z jej dziecmi,które traktowały mnie jak rodzonego ojca.Wszystko było fajnie dopóki byłem zawodowym żołnierzem i zarabiałem niezle...ale kontrakt mi się skończył i zostałem bez pracy...no i się zaczeło a raczej sex sie skonczył i wiadomo darcie geby i przypieprzanie się o wszystko,to trwało dwa lata,czułem się podle,niekochany i juz nie potrzebny,pomogłem jej w znalezieniu pracy i alimenty 500+...wiec już po co jej byłem potrzebny?Dzieci chcą mnieć ze mną kontakt,dalej mnie szanują,ale strasznie źle znosze rozstanie z nimi,pomimo tego,że nie są moje.Chowałem je i uczyłem życia.Ciężko mi sie teraz pozbierać...2 lata temu miałem wypadek samochodowy,to już wtedy zaczela mną gardzic a dzieci przynosiły mi koc,herbate i robiły mi kanapki,kiedy leżałem z kołnierzem na szyji.Ja jej nigdy nie opuściłem w potrzebie,zawsze sie nią opiekowałem,jak była chora,lub miała zabieg operacyjny...ale to sie nie liczy...wiecie jak to jest.Musiałem odejść,bo juz nie mogłem tego dłuzej znosic.Teraz mieszkam sam i musze zapieprzać po 260 h w miesiącu,bo spłacam samochód(po wypadku musialem zezłomowac stary).Nabrałem wielkich uprzedzen do kobiet,pomimo tego,że nie mam problemu z ich poznawaniem,ciężko mi się zbliżyć do którejś...jestem w złej kondycji psychicznej.Biorę srodki uspokajające,żeby w miare dobrze funkcjonować.Pozdrawiam wszystkich,chętnie Wam pomogę jesli bede mogł.
       
      .
    • Przez Szkap
      Jak w temacie, nie chcę mieć nigdy dzieci z powodów ideologicznych (antynatalizm oraz świadomość tego jak olbrzymia jest to odpowiedzialność), praktycznych (mam świadomość, że mam tylko jedno życie i nie chcę spędzić go na pieluchach, gerberkach, lekarzach, zebraniach i tym wszystkim - mam większe ambicje), oraz ponieważ zwyczajnie nie widzę racjonalnych powodów, żeby je mieć (uważam dzieci za egoistyczną zachciankę i grę w ruletkę cudzym życiem). Już dwa związki (dość krótkie) mi się przez to rozpadły i prawdę mówiąc jestem mocno podłamany tym faktem. Wszystkie, ale to wszystkie dupy mają jakiegoś piździelca na tym punkcie, przez co mam wątpliwości, że w ogóle znajdę kogoś, skoro pula potencjalnych partnerek jest tak mała (i bez tego mam trudno, bo mam dość wysokie, aczkolwiek realne oczekiwania). Jednak nie będę ukrywał, że potrzebuję stałego związku.

      Czy macie jakieś rady w jaki sposób poznawać kobiety, które podzielają mój pogląd w tej kwestii? (może masówka na jakieś ONS'y czy coś) Są jakieś specyficzne grupy/subkultury/miejsca w których odsetek takich osób jest wyższy? Czy w ogóle szansa znalezienia partnerki w tym przypadku jest na tyle wysoka, że warto się w to pierdolić? Bo serio jak myślę, że mam się znowu angażować w coś, co się skończy tak samo kilkanaście/dziesiąt razy zanim mi się poszczęści, to mnie krew zalewa.

      No i informacja dla tych, którzy chcą napisać, że kiedyś mi się zmieni - nie, nie zmieni mi się, planuję wazektomię w najbliższym czasie, a nawet gdybym naglę zachciał, to i tak bym tego nie zrobił, bo wiedziałbym, że to jest jakaś nieracjonalna, emocjonalna zachcianka...
    • Przez Qaikwow
      Przeglądając internet natrafiłem na ciekawy artykuł o "silnych" kobietach. 
      Daję link, ponieważ tekstu jest sporo. Polecam przeczytać.
       
      https://wolnemedia.net/dominujaca-agresywna-kobieta-to-fatalny-rodzic-i-partner/
       
×

Ważne informacje

Umieściliśmy pliki cookie na Twoim urządzeniu, aby pomóc Ci ulepszyć tę witrynę. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym razie zakładamy, że możesz kontynuować.