Jump to content
Slate Blackcurrant Watermelon Strawberry Orange Banana Apple Emerald Chocolate Marble
Slate Blackcurrant Watermelon Strawberry Orange Banana Apple Emerald Chocolate Marble
Cortazar

Uwaga, będę rzucał mięsem!

Recommended Posts

Na razie bez tytułu... jakby ktoś miał jakiś pomysł to niech pisze. Wrażliwych ostrzegam bo będzie sporo przeklinania. Miłego czytania.

 

-------  ********  -------

 

I

 

Kurwa! Znowu pochlałem! Ja pierdole! - pomyślał.
Oczy miał zaropiałe i nie mógł ich otworzyć, zresztą jak zwykle gdy się budził. Leżał nieruchomo i starał się przypomnieć sobie poprzednią noc. Bezskutecznie.
Ale mam kapcia w ryju!
Prawą ręką spróbował sięgnąć w lewą stronę żeby podnieść leżącą przy łóżku butelkę z wodą.
Co do chuja?!
Plecy prawie mu zaskrzypiały, tak były zdrętwiałe. Nie zdziwiło go to bo przypomniało mu się jak wczoraj tańcował z Jolą.
Ale ta Jola jest gibka. - pomyślał i wykrzywił usta w uśmiechu ale tylko na ułamek sekundy bo znowu poczuł ból, tym razem twarzy i pękających zeschniętych warg.
Gdzie ta jebana woda? - ponownie spróbował się dźwignąć ale kolejna fala bólu przeszła po plecach od pośladków po szyję.
Kurwa, znowu zapomniałem zamknąć okno! - na twarzy poczuł przeciągły podmuch mroźnego wiatru.
Kiedyś sam się wykończę jak tak dalej pójdzie! Muszę wreszcie zwilżyć ryja bo mnie chuj strzeli! - kolejna próba sięgnięcia po butelkę i kolejna fala bólu pleców. Tym razem doszedł jeszcze ból głowy, coś jakby szyba pękała na drobne kawałeczki.

Zacisnął mocniej powieki, wykrzywił twarz w grymasie bólu i jęknął. Kolejne fragmenty spierzchniętych warg popękały.
Kurwa mać, ja pierdole, jebana wóda!
Przy kolejnej próbie przechylenia ciała na bok żeby sięgnąć po wodę poczuł odrętwiałe nogi. Po stopach chodziły jakieś mrówki czy coś i ruszanie palcami sprawiało ból ale była to jedyna metoda żeby odzyskać czucie.
O kurwa! - jęknął próbując otworzyć wreszcie oczy. Smagający wiatr skutecznie to uniemożliwiał ale nie poddawał się. W ogóle to nigdy się nie poddawał, szczególnie gdy chodziło o gorzałkę. No co tu dużo mówić, lubił sobie golnąć i tyle.
Co tu kurwa tak szaro? I czemu tak ten jebany wiatr wieje? - Jakieś kolory wreszcie dotarły i zorientował się, że sufit zamiast biały jest szary i chyba... wilgotny?
Co do chuja? - chciał się rozejrzeć ale szyje miał tak zdrętwiałą, że nic z tego nie wyszło.
Spróbował się uspokoić ale w czaszce impreza się jeszcze nie skończyła i muzyka była zbyt głośna żeby można było pozbierać myśli do kupy.
Wyruchałem w końcu tą Jolę czy nie? Kurwa nie pamiętam! Jebana wóda! - jakieś migawki próbowały docierać do bazy ale zdjęcia były tak porozrzucane w czasie i przestrzeni, że ciężko było cokolwiek poskładać.
Ruchy palcami u nóg sprawiały mu już coraz mniej bólu ale szyja nadal była zbyt oporna żeby się rozejrzeć. Niemniej jednak nie poddawał się. Nigdy się nie poddawał. Nawet jak go okładali po gębie to psioczył, zaciskał zęby i próbował wstać. Jeśli chodzi o nos to lekarze się poddali.
Jebane mendy! - warknął przypominając sobie ostatnią wizytę u chirurga. Poczuł ból pod czołem jak wtedy gdy z gracją jaszczurki pociągnął mu z bani.
Jak nie potrafisz nareperować mojego to spróbuj ze swoim, partaczu! - rzucił na odchodne wycierając ręce z krwi. Nie lubił lekarzy ale czasem trzeba było coś nastawić albo zeszyć i nie było wyjścia, tylko oni się do tego nadawali.
Nagle zorientował się, że wiatr smaga go tylko po twarzy, po głowie nie. Dziwne bo przecież golił się maszynką na jakieś trzy milimetry. I to chyba wczoraj.
No tak geniuszu, spałeś w czapce! Brawo kurwa! Może jeszcze w kurtce? - i faktycznie, miał na sobie sporo tych ciuchów. Pocił się trochę ale wiało ostro więc nie czuł niczego.
Zresztą chuj, facet powinien jebać potem, wódą i fajkami. Joli to wczoraj nie przeszkadzało jakoś, hehe! - I znowu wykrzywił twarz w grymasie bólu.
W plecach dalej łupało, w głowie huczało a twarz i wargi piekły jak diabli. Oczy trudno było otworzyć bo nie dość, że wiało to wyschnięte były i zaropiałe. Niemniej jednak nie poddawał się. Nigdy się nie poddawał. Kiedyś było blisko. Już, już miał przeprosić i wyciągnąć rękę na zgodę ale coś mu się pokręciło, zamachnął się i zaciśniętą pięścią wystrzelił sierpowego na szczękę.
Kurwa, ja to jestem chyba pojebany! No ale straszna ciota z niego była! I konfident! Jebany konfident, nie cierpię ich! Chuj z tą robotą i tak mnie wkurwiała! Jebać to!
Ruchy kończyn stawały się coraz rozleglejsze. Jedną ręką sięgał już prawie do twarzy a drugą do pośladka. Szyja chodziła coraz luźniej ale bolała tak samo jak wcześniej. Ciężko było przełykać ślinę, której i tak było tyle co kot napłakał.
O kurwa!!! - oczy się otwarły. W tej jednej chwili wszystko stało się jasne, wszelkie wątpliwości zostały rozwiane. I to niemalże dosłownie bo wiało jak w kieleckim na dworcu. Ból w plecach, głowie, nogach i wszystkich innych częściach ciała znikł jakby Harry Potter dotknął go swoją magiczną różdżką.
Chuj mu w dupę! Gówno mi to da!
Zaczął się wierzgać jakby nagle dopadł go rój pszczół. Kręcił się i machał czym tylko mógł. Nagle prawa dłoń wyczuła coś cieniutkiego i zacisnęła się nie przestając machać. Coś chwycił ale szybko musiał puścić. Poczuł ból i kropelka krwi kapnęła mu na policzek.
Dobra, chuj tam! Jebać to! - poszarpał się jeszcze chwilę i odpuścił. Poddał się.
Przed otwartymi już oczami przeleciała mu większa część życia. Głównie pijackich imprez ale jednak. Strach i bezradność mieszały się walcząc o pozycję lidera. Próbował jeszcze zebrać na nowo myśli chaotycznie rozglądając się dokoła ale nie udało mu się znaleźć żadnego punktu odniesienia. Poza jednym. Biała okrągła czasza nad głową i dziesiątki sznurków. Leciał w dół.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edited by Cortazar
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Skojarzyło mi się z 7. odcinkiem Love, Death & Robots - Za Szczeliną Orła.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

@leto

Poczytałem opis i mnie zaciekawiło ale nie znałem tego wcześniej. Obejrzę przy okazji.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Taki zasłużony. A ściana tekstu. Nie da się czytać.

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 minutes ago, Magician said:

Taki zasłużony. A ściana tekstu. Nie da się czytać.

Ale wiesz, że komentujesz w dziale, gdzie ludzie wrzucając twórczość pisarską? :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 minuty temu, leto napisał:

Ale wiesz, że komentujesz w dziale, gdzie ludzie wrzucając twórczość pisarską?

Wiem.

 

Nie wiem tylko czemu zawsze mnie torpedujesz? Chcesz wojny ze mną? Bracia samcy się wspierają, nie wojują.

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Magician serio myślałem że nie wiesz. A skoro wiesz, to myślę że nie wypada krytykować długości tekstu. Jeden pisze haiku, inny epopeje.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dla mnie patologia to co właśnie przeczytałem, ale co kto lubi.

 

Wulgaryzmy użyte ze smakiem są miłym dodatkiem męskiej lektury, jednak ich zbyt duża ilość psuje cały klimat.

 

Ale nie przejmuj się opiniami i pisz dalej, powodzenia.

 

PS:  moja  propozycja  na tytuł to " Żywot bad boya "

Edited by RENGERS
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

@leto, jak masz coś do mnie to napisz na priv, wyjaśnimy to sobie. Nie zaśmiecajmy wątku.

Share this post


Link to post
Share on other sites

@leto

Obejrzałem sobie ten odcinek co Ci się skojarzył. Tutaj jest zwykły koleś, który budzi się i... no właśnie... zamiast we własnym łóżku to spada ze spadochronem i nie pamięta co się stało. Nie powiem gdzie, kiedy i jak bo to później wyjdzie... mam nadzieję.

Natomiast we filmiku masz loty kosmiczne i jakieś symulacje komputerowe. Ciekawe, nie powiem ale trochę inna bajka.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Teraz będzie łagodniej. :)

 

 

II

 

Nie no... serio..? - westchnęła ciężko schodząc po stopniu prosto do kałuży.

Poranek był pochmurny i siąpiło. Szare, burzowe chmury pokrywały całe niebo.

Asystent w białym fartuchu zmieszał się nieco i szybko odwrócił głowę udając, że niczego nie zauważył.

- Pokaż to - warknęła wyrywając mu z ręki plik dokumentów po czym ruszyła przed siebie nie patrząc już pod nogi.

 - Tam - Asystent wyciągnął rękę i niepewnym krokiem podążył za nią.

Podeszła do ciała i przykucnęła chcąc się lepiej przyjrzeć. Wstała i zaczęła szukać czegoś po kieszeniach.

- Proszę - powiedział asystent podsuwając jej gumowe rękawiczki pod nos.

Popatrzyła na niego niewyspanymi oczami i chciała coś powiedzieć ale nagle ktoś krzyknął.

- Tam jest jeszcze jeden!

- A ten chyba jeszcze żyje! - krzyknął głos z innej strony.

Odwrócili się i pobiegli na tyle szybko na ile było to możliwe w błotnistej i nierównej okolicy. Gdy dotarli zobaczyli jak leżące ciało wygina się napinając wszystkie możliwe mięśnie po czym bezwładnie opada. Schyliła się, dwa palce przyłożyła do tętnicy szyjnej po czym otwartą dłonią przejechała mu po nieogolonej  twarzy zamykając wpatrujące się w nią oczy.

- Co pani o tym myśli?

Wstała i rozejrzała się dokoła po czym ruszyła w kierunku najbliższego pagórka. Asystent dreptał za nią próbując omijać kałuże. Gdy wdrapała się na górę białe adidasy były już całe w błocie.

Ja pierdole... - pomyślała.

Okolica przypominała linię frontu niemiecko - francuskiego z I wojny światowej. W niekończącym się błocie leżały ciała przy których krzątali się ludzie, głównie ubrani w białe fartuchy. Naliczyła z dziesięć karetek i kilka radiowozów.

- Dobra, chodź! - zawołała do asystenta zaczynając schodzić.

 

- Ooo! Cześć Jola. Ciebie też wezwali?

- Weź mnie nie denerwuj takimi pytaniami! - nawet nie spojrzała na Darka, tylko przycupnęła przy zwłokach przyglądając się dłoni trupa.

- Wyobraź sobie, że wszyscy mają podobne rany cięte, niektórzy na jednej a niektórzy na obu dłoniach. - powiedział Darek ignorując jej przywitanie. - Gwoli formalności wszyscy to biali mężczyźni w średnim wieku... - urwał nie widząc żadnych oznak zainteresowania z jej strony.

- No mów, mów. - powiedziała zirytowana.

- Niewiele więcej wiadomo, jakiekolwiek ustalenia są w toku, szefostwo mówiło żeby zgłaszać wszystko, z zaznaczeniem na wszystko i na zgłaszać. - Uśmiechnął się dumny ze swojego żarciku zerkając na asystenta.

- Wiadomo ilu ich jest?

- Na oko będzie z 30 ale ciągle znajdują nowych. No i zwiększa się ciągle teren poszukiwań. Dawno nie widziałem takiego bajzlu.

Znała Darka jeszcze z czasów studenckich i choć był przystojny to zawsze ją irytował jego sposób bycia i mówienia.

No fucking way! - Wypaliła mu kiedyś na imprezie gdy próbował się do niej dobierać.

Z wyglądu nie jest zły ale za takie lizusostwo to powinny być jakieś paragrafy czy coś. Masakra.

 

Zadrżała lekko podchodząc do kolejnych zwłok. Zobaczyła krótko ostrzyżoną głowę, dwudniowy siwiejący zarost na twarzy, podkrążone oczy, umięśnione dłonie z niedociętymi paznokciami i kępkę włosów wystających spod rozpiętej pod szyją kurtki.

Kurde, ale podobny! - pomyślała idąc dalej.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.