Dla GB 3 miliardy to piekielna awantura, dla Polaków nic, kolejne pokolenia spłacą....

[Marek Kotoński]

Przeglądałem na YouTube materiały, żeby mieć co wkleić na Plusujemy.

 

I jest video o tym, jak mocarstwo, GB, szczypie się o trzy miliardy funtów na drugi lotniskowiec. Ten miał już wiele awarii, prawie zatonął, politycy szaleją - 3 miliardy. Tymczasem w Polsce, miliardy na jakieś dziwaczne pożyczki, dawanie Ukrainie, idzie w najlepsze.  

 

Od jakiegoś czasu jak wklejam link na forum, nie otwiera się, trzeba kliknąć, ale warto zobaczyć, kogo wybraliśmy do zarządzania naszymi pieniędzmi

 

https://www.youtube.com/watch?v=rGrOGsn0IBs 

[dziadul]

Polacy są zachwyceni, bo Polska rośnie w siłę: armia się rozrasta, Zachód nas podziwia, sąsiedzi szanują, a wrogowie drżą przed nami!

[wrotycz]

6 hours ago, dziadul said:

Polacy są zachwyceni, bo Polska rośnie w siłę: armia się rozrasta, Zachód nas podziwia, sąsiedzi szanują, a wrogowie drżą przed nami!

 

W to wierzą tylko boomerzy.

[Pocztowy]

W dniu 3.04.2026 o 13:21, Marek Kotoński napisał(a):

Tymczasem w Polsce, miliardy na jakieś dziwaczne pożyczki, dawanie Ukrainie, idzie w najlepsze. 

Może i wydajemy, ale wreszcie Polska jest mocarstwem - mocarstwem humanitarnym.

[Drago]

Jeszcze kilka lat temu wydawaliśmy z budżetu państwa średnio 40 mld . Aktualnie doszliśmy do astronomicznych wydatków.

2024 rok było już 120 mld natomiast lata 2025-2026 to już 200 mld rocznie przy przychodach budżetowych na poziomie zaledwie 650 mld . 

Robiąc jednocześnie deficyt budżetowy na poziome 280-290 mld rocznie. 

I wyskoczyli jeszcze z Safe pożyczka o wartości 185 mld w euro na 40 lat obsługiwane przez głównie niemieckie i francuskie banki . Na liście banków przygotowanych przez Brukselę nie ma ani jednego polskiego banku . 

W między czasie dziura w NFZ wynosi 23 mld a NFZ ogranicza zabiegi i badania bo brakuje pieniędzy . 

Takie zarządzanie  to jest sabotaż i zwykła niegospodarność według mnie .

[HermannBrunner]

16 godzin temu, Drago napisał(a):

Jeszcze kilka lat temu wydawaliśmy z budżetu państwa średnio 40 mld . Aktualnie doszliśmy do astronomicznych wydatków.

2024 rok było już 120 mld natomiast lata 2025-2026 to już 200 mld rocznie przy przychodach budżetowych na poziomie zaledwie 650 mld . 

Robiąc jednocześnie deficyt budżetowy na poziome 280-290 mld rocznie. 

I wyskoczyli jeszcze z Safe pożyczka o wartości 185 mld w euro na 40 lat obsługiwane przez głównie niemieckie i francuskie banki . Na liście banków przygotowanych przez Brukselę nie ma ani jednego polskiego banku . 

W między czasie dziura w NFZ wynosi 23 mld a NFZ ogranicza zabiegi i badania bo brakuje pieniędzy . 

Takie zarządzanie  to jest sabotaż i zwykła niegospodarność według mnie .

Tym państwem sterują ludzie, których praca na kasie w żabce przerosłaby intelektualnie. Oni są w większości tępi, do niczego się nie nadają, nic nie umieją i na niczym się nie znają. Czasami słychać głosy, że politycy powinni przechodzić jakieś badania psychiatryczne, zdawać jakieś testy z wiedzy ogólnej czy tam ekonomicznej itd. itp. Chyba jednak ich wyborcy powinni być poddani takim testom, bo na tych debili ktoś głosuje. Kto? Jak widać jeszcze więksi debile. Świnie u koryta są tylko odzwierciedleniem swojego elektoratu.

[cst9191]

Polska ma zapłacić 5,6mld złotych Pfizerowi za to że nie odebrała zamówionych szczepionek.

 

Jak myślicie, kto za to zapłaci?

Tak. Dobrze myślicie.

 

[Dworzanin.Herzoga]

12 godzin temu, cst9191 napisał(a):

Polska ma zapłacić 5,6mld złotych Pfizerowi za to że nie odebrała zamówionych szczepionek.

 

Jak myślicie, kto za to zapłaci?

 

 

[ManBehindTheSun]

Ależ Panowie. 20ta gospodarka świata, w telewizji słucham jak Niemcy walą do nas drzwiami i oknami do pracy bo takie mamy pensje.

Mnie zatem ani trochę nie dziwi, że 3 miliardy w PL przez polityków jest traktowane jako "na waciki" i nikt nie analizuje takich kwot pod względem na co to komu i po co.

[BumTrarara]

Sytuacja polskich elit politycznych jako elit kapitalizmu kompradorskiego w kontekście Polski jako kraju postkolonialnego to perspektywa krytyczna, najczęściej rozwijana przez publicystów suwerenistycznych (przede wszystkim Stanisława Michalkiewicza) oraz część prawicowej i narodowej myśli politycznej. Nie jest to konsensus naukowy ani oficjalna narracja, ale spójna diagnoza, która traktuje polską historię jako ciągłą zależność od mocniejszych podmiotów zewnętrznych – zaborów, ZSRR i dziś Unii Europejskiej jako formy neokolonializmu. Opiszę ją krok po kroku, tak jak prosiłeś.

1. Polska jako kraj postkolonialny – historyczny kontekst

Polska od XVIII w. doświadczała sytuacji typowej dla peryferii kolonialnych:

• Zabory (1772–1918) → traktowane przez niektórych badaczy postkolonialnych (np. w nurcie inspirowanym Ewą Thompson) jako klasyczna kolonizacja. Rosja, Prusy i Austria nie tylko rozbiły państwo, ale prowadziły politykę rusyfikacji/germanizacji, eksploatacji gospodarczej i marginalizacji polskich elit. Część lokalnych elit kolaborowała (kompradorzy carscy czy pruscy), by zachować pozycję i przywileje.
• Okres PRL (1945–1989) → Polska jako satelita ZSRR. Elity komunistyczne (nomenklatura, bezpieka) pełniły rolę klasycznych kompradorów Moskwy: pilnowały porządku w zamian za osobiste korzyści, dostęp do władzy i dóbr. Gospodarka była podporządkowana imperium sowieckiemu.
• Po 1989 r. – neokolonizacja przez UE → transformacja ustrojowa i wejście do Unii Europejskiej (2004) są tu interpretowane jako przejście od kolonializmu sowieckiego do neokolonializmu zachodniego (głównie niemieckiego i brukselskiego). Zamiast pełnej suwerenności gospodarczej i politycznej Polska stała się „półperyferiami” Unii – dostawcą taniej siły roboczej, rynku zbytu i odbiorcą funduszy strukturalnych, ale bez realnej kontroli nad kluczowymi sektorami gospodarki.

W tym ujęciu Polska nigdy nie odzyskała pełnej podmiotowości gospodarczej – zawsze była „krajem zależnym”, a elity lokalne odgrywały rolę pośredników.

2. Polskie elity polityczne jako „burżuazja kompradorska”

Według tej diagnozy (Michalkiewicz i inni) elity III RP nie budują suwerennego, narodowego kapitalizmu, lecz pełnią funkcję kompradorów – czyli lokalnych agentów obcego kapitału. Kluczowe cechy:

• Pochodzenie z układu Okrągłego Stołu (1989) → Michalkiewicz nazywa to „największym osiągnięciem żydokomuny” (w jego retoryce) lub po prostu kontynuacją nomenklatury. Postkomunistyczna bezpieka i część opozycji dogadały się z zachodnim kapitałem. Prywatyzacja nie stworzyła polskiego kapitału narodowego, lecz „przechwytyzację” – sprzedaż strategicznych sektorów (banki, handel, energetyka, media) zagranicznym korporacjom. Lokalni politycy i biznesmeni dostali w zamian udziały, posady w radach nadzorczych i ochronę.
• Mechanizm działania kapitalizmu kompradorskiego → W normalnym kapitalizmie sukces zależy od kompetencji, innowacji i ryzyka. W polskim modelu kompradorskim decyduje przynależność do sitwy (koneksje z polityką, służbami, zagranicznymi inwestorami). Kluczowe sektory (finanse, energetyka, paliwa, media) są zarezerwowane dla „swoich”. Reszta społeczeństwa jest spychana na obrzeża (szara strefa, mikroprzedsiębiorczość, emigracja).
• Rola w UE jako neokolonialnym protektoracie → Po 2004 r. elity polityczne (zarówno postkomunistyczne, jak i liberalne) stały się administratorami funduszy unijnych. Rozdają je, wdrażają regulacje (np. Fit for 55, Green Deal, polityka klimatyczna, migracyjna), które często niszczą polski przemysł i rolnictwo na rzecz interesów niemieckich i francuskich korporacji. W zamian dostają prestiż, granty, kariery w Brukseli i ochronę przed „dekomunizacją” czy rozliczeniem. Krytycy (m.in. z PiS) nazywają to wprost „kompradorskimi elitami”, które służą Berlinowi i Brukseli kosztem suwerenności.

Efekt? Polska ma jedną z najsłabszych warstw rodzimego kapitału narodowego w Europie Środkowej. Kluczowe branże są w rękach zagranicy, a elity polityczne zarabiają nie na budowaniu konkurencyjnej gospodarki, lecz na pośrednictwie i kolaboracji.

3. Konsekwencje dla Polski

• Gospodarcza zależność i słaba innowacyjność.
• Emigracja talentów (miliony młodych Polaków wyjechało).
• Pogłębienie podziałów społecznych („sitwa” vs. reszta społeczeństwa).
• Brak suwerennej polityki zagranicznej i gospodarczej (np. w energetyce czy zbrojeniach).

To nie jest „teoria spiskowa”, lecz diagnoza oparta na obserwacji mechanizmów transformacji i integracji europejskiej. Michalkiewicz powtarza od lat: ekipy się zmieniały (PO, PiS, Koalicja), ale kapitalizm kompradorski pozostał nietknięty, bo jest systemowy.

Podsumowanie

W tej perspektywie polskie elity polityczne po 1989 r. nie są „polskimi patriotami u władzy”, lecz klasą kompradorską – lokalnymi zarządcami kolonii gospodarczej. Polska, po wiekach zaborów i sowieckiej okupacji, przeszła w fazę neokolonializmu UE, gdzie elity zarabiają na pośrednictwie, a nie na budowaniu suwerennego państwa. To nie przypadek, lecz logiczne przedłużenie postkolonialnej kondycji.

 

[Druid]

W dniu 3.04.2026 o 13:21, Marek Kotoński napisał(a):

politycy szaleją

Co z tego szaleją skoro mają miliony inżynierów, specjalistów którzy nie identyfikują się z kulturą Brytyjską, nie asymilują, często nie pracują. Wystarczy tam napisać jeden komentarz w mediach społecznościowych i można za to iść do puchy. 

 

Halo halo tu Londyn. Ona Blondi, ja blodnyn.