Jump to content
Slate Blackcurrant Watermelon Strawberry Orange Banana Apple Emerald Chocolate Marble
Slate Blackcurrant Watermelon Strawberry Orange Banana Apple Emerald Chocolate Marble
Kolejorz

Szczęśliwy związek z borderką - jak to zrobić?

Recommended Posts

Posted (edited)

Witajcie, bracia! Trafiłem na to forum podczas poszukiwań instrukcji obsługi tzw. borderek i szybko zauważyłem, że dysponujecie obszerną wiedzą na ten temat... Poruszaliście już to, jak je rozpoznać czy czym to grozi, sam chciałbym jednak przegadać inną kwestię. Poznałem kobietę pół roku temu i od razu zrobiła na mnie obłędne wrażenie, więc szybko zacząłem podejrzewać, że coś jest nie tak - w końcu aż trudno było mi uwierzyć, że taka partia jest singielką. Od samego początku chętnie mówiła o swoich przeżyciach i problemach, więc nie musiałem długo czekać, by się przyznała do tego, że ma zdiagnozowane borderline... Rzecz w tym, że od tamtego czasu się spotykamy i myślę, że jestem zakochany, stąd moje pytanie: jak stworzyć szczęśliwy związek z borderką? Jak się z taką dziewczyną obchodzić, żeby znała swoje miejsce? Wiem, że pewnie powiecie, że oszalałem, ale czy ktoś z Was tego próbował, czy komuś się udało? 

Edited by Kolejorz
  • Haha 1
  • Confused 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Szcześliwy związek z borderką to związek który już jest skończony a Ty po kilku latach terapii i próbie samobójczej zaczynasz stawać na nogi i o niej zapominasz.

Edited by ntech
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
18 minutes ago, Kolejorz said:

jak stworzyć szczęśliwy związek z borderką?

Myślę że nawet doświadczony psycholog nie zna odpowiedzi na to pytanie 😎 tego demona nie jest łatwo wypędzić psychologowi.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Proste pytanie, prosta odpowiedź.

 

Nie da się.

 

Nie próbuj się z nią jakkolwiek " obchodzić" tylko ubieraj buty, wkładaj kożuch  i uciekaj od niej.

 

Zapomnij o związkach z osobami zaburzonymi.

 

 

PS: Osobiście bym ją jeszcze na koniec wyruchał.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
49 minut temu, Kolejorz napisał:

Wiem, że pewnie powiecie, że oszalałem, ale czy ktoś z Was tego próbował, czy komuś się udało? 

Czy jesteś jedną z tych osób, które muszą cierpieć, żeby czuć, że żyją?

 

Bawiłeś się kiedyś petardami? Takimi co mają siarkę z boku i odpalasz je od draski z pudełka od zapałek?

Jak już się pali ta siarka, to zawsze zastanawiałem się, ile mogę tą petardę trzymać w rękach zanim mi upierdoli rękę..

I zawsze jak rzucałem, a rzucałem jak najszybciej, to się okazywało, że musiałem czekać dłużej niż trzeba...

Otóż z borderkami jest jak z trzymaniem w rękach odpalonej petardy.. Prędzej czy później pierdolnięcie nastąpi..

 

A teraz na poważnie.. Miałem koleżankę w pracy, ładna, inteligentna, miałem z nią świetny kontakt, lubiłem się z nią droczyć,

a ona ze mną. W ogóle to uważałem, że jest zdrowa i normalna. Aż kiedyś chyba po roku pracy z nią, ni z dupy i z pietruszki zrobiła

mi taką psychodramę, że zrozumiałem, że granatami się bawić nie należy..

Może być super, świetnie, fajnie, ale przyjdzie taki dzień, że będzie miała humor wbić Ci nóż w plecy i popatrzeć jak cierpisz..

Ten wstępny miły okres jest po to, żeby zapoznać się z twoją konstrukcją psychiczną, znaleźć w niej luki, ale te luki nie będą eksploatowane

od razu, dopiero jak zbierze na Ciebie "kwity", to się zacznie zmiękczanie..

 

Ale jak już musisz, to należy bardzo starannie zadbać o drogę ewakuacji. Najlepiej, żeby nie wiedziała gdzie mieszkasz, nie znała

twoich słabych punktów, nie angażować się emocjonalnie i nie otwierać za bardzo.. W każdym razie takie moje wnioski..

Ale co ja tam wiem :)

12 minut temu, RENGERS napisał:

PS: Osobiście bym ją jeszcze na koniec wyruchał.

Powiem Ci szczerze, że dla mnie ważniejszy jest święty spokój. Nie wiesz, czy dla niej nie będzie to oznaczało czegoś więcej i czy nie będzie Ci

uprzykrzać życia, albo mówić jakichś głupot za twoimi plecami..

Ja kiedyś miałem okazje i nie skorzystałem, a później się cieszyłem że nie skorzystałem.. Jakby człowiek nie miał wystarczająco dużo problemów..

Edited by StatusQuo
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
15 minut temu, RENGERS napisał:

PS: Osobiście bym ją jeszcze na koniec wyruchał.

A potem usłyszał oskarzenie o molestowanie.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie no panowie, ja naprawdę jestem zakochany. Przecież musi być jakiś złoty środek, chce się dowiedzieć, jak sprawić, żeby poczuła się przy mnie dobrze i bezpiecznie, bo jej po prostu trudniej nawiązuje się stabilne relacje.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

A to jak zakochany  to zmienia postać rzeczy. Złoty środek nazywa się złota karta kredytowa. Kupuj jej prezenty, kwiaty, pisz wiersze, bądź na każde wezwanie.

Z pewnością doceni i będziecie razem w szczęściu i zgodzie aż do śmierci.

Godzinę temu, Kolejorz napisał:

trudno było mi uwierzyć, że taka partia jest singielką

Modliszki są singielkami. Taka natura ich związków...

Edited by ntech
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
9 minut temu, ntech napisał:

Złoty środek nazywa się złota karta kredytowa. Kupuj jej prezenty, kwiaty, pisz wiersze, bądź na każde wezwanie.

Z pewnością doceni i będziecie razem w szczęściu i zgodzie aż do śmierci.

Ale ona nie leci na pieniądze, ma zajebi ście dobrą pracę, w sumie to nawet zarabia znacznie więcej niż ja... chodzi właśnie o to, że może co innego potrafiłaby docenić. Dużo tutaj pisaliście o tym, że one boją się odrzucenia - jak zatem mógłbym sprawić, żeby się przekonała, że przy mnie to jej nie grozi?

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 minutę temu, Kolejorz napisał:

 jak zatem mógłbym sprawić, żeby się przekonała, że przy mnie to jej nie grozi?

Czego chłopie nie rozumiesz w zdaniu "NIE DA SIE"? 

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

O kurwa ktoś tu chyba ćpa twarde narkotyki. Szczęśliwy związek z borderem... No kurwa dobre jajca 😂😂😂

  • Like 1
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
59 minutes ago, Kolejorz said:

jak sprawić, żeby poczuła się przy mnie dobrze i bezpiecznie, bo jej po prostu trudniej nawiązuje się stabilne relacje.

Próbuj najwyżej urwie Ci jaja, może odrosną tego nikt nie wie. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
38 minut temu, Kolejorz napisał:

Ale ona nie leci na pieniądze, ma zajebi ście dobrą pracę, w sumie to nawet zarabia znacznie więcej niż ja... chodzi właśnie o to, że może co innego potrafiłaby docenić. Dużo tutaj pisaliście o tym, że one boją się odrzucenia - jak zatem mógłbym sprawić, żeby się przekonała, że przy mnie to jej nie grozi?

Jak czytałem forum to miałem wrażenie, że podstawowa zasada - jeśli trafiasz na bordera to spier.... bo w każdym przypadku efekt będzie nie do pozazdroszczenia.

 

Możesz masz duszę sapera i lubisz ryzyko? 😎 Żartuję...jesteś zakochany, to wiele tłumaczy.

 

Z chłodnego punktu widzenia to Twoja słabość. Zależy Ci na związku, ale jak chcesz zacząć związek od przypodobania się kobiecie to robisz pierwszy krok, aby związek zamienił się w dłużej perspektywie w porażkę.

Posłuchaj sobie ostatnich nagrań Marka na samiectv, wspomniał tam o wersji demo w związkach. Ty jesteś na etapie demo, ona też.

 

Nie żebym odradzał, każdy może się zmienić, ale nawyki są ciężkie do przeskoczenia, a Twój filtr postrzegania rzeczywistości może być teraz zaburzony.

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 godziny temu, Kolejorz napisał:

stąd moje pytanie: jak stworzyć szczęśliwy związek z borderką? Jak się z taką dziewczyną obchodzić, żeby znała swoje miejsce?

Zamykasz ją w piwnicy na kłódkę i wyjeżdżasz do Australii zanim zdoła się wydostać.

Ewentualnie Patagonia.

  • Like 1
  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
8 godzin temu, Kolejorz napisał:

Dużo tutaj pisaliście o tym, że one boją się odrzucenia - jak zatem mógłbym sprawić, żeby się przekonała, że przy mnie to jej nie grozi?

Nijak.

Bo to nie wynika z Twojej postawy czy działań a wynika z jej niskiego poczucia wartości, strachu i kompleksów które nabyła w dzieciństwie. To emocjonalnie niedojrzała osoba. Wyobraź sobie że zakochałeś się w dziewczynce 12 letniej. Bedzie miła , lub będzie Cię nienawidzieć kiedy coś jej strzeli do łba.

Wyobraz sobie że życie to kręta droga przez góry, każdy z nas ma w głowie kierownice żeby płynnie zmieniać kurs i unikać przeszkód czy wpadnięcia w przepaść. A u borderki nie ma kierownicy a jedynie wajcha "lewo/prawo" jak w czogłu. Na maksa .. Jak myślisz ile trzeba żeby się wjebać na skałę po lewej lub w przepaść po prawej ?

Nie ma znaczenia co będziesz robił , bo to jest w JEJ głowie. Im bardziej będziesz się starał , tym bardziej będzie czuła się niewartościowa. Żeby uprzedzić porzucenie , swój strach przed konfrontacja ze swoją naturą , sama będzie Cie prowokować, ubliżać, atakować , puszczać się na lewo i prawo, robić popierdolone rzeczy żebyś ją opuścił, żeby mogła przekonać swoje wewnętrzne dziecko że "on znowu mnie skrzywdził".  Ile razy jesteś w stanie wybaczyć zdradę ? A chciałbyś żeby w kłótni wjebała Ci nóż podczas robienia kanapki ?

Wersja demo skończy się,  a Ty zostaniesz z wariatką , będziesz bawił się w detektywa śledząc gdzie i z kim się puszcza ,a ona będzie na Tobie trenować emocjonalny wpierdol . Za rok, dwa staniesz się emocjonalnym wrakiem nie wiedząc o sobie co myślisz, co czujesz, czego chcesz , co jest prawdziwe a co nie.

NIE MASZ na to wpływu. Żadnego.

Ktoś tu napisał o petardzie w ręku. To nawet nie petarda , to granat. Jest tak skonstruowany żeby wyjebać w powietrze. 3...2...1....

 

 

 https://www.mp.pl/pacjent/psychiatria/zaburzenia_osobowosci/74280,osobowosc-borderline-informacje-ogolne

Cytat

Najbardziej typowe dla osobowości borderline jest niezwykle silne pragnienie bardzo bliskiej, wyłącznej relacji z drugą osobą i jednoczesny lęk dwojakiego rodzaju. Po pierwsze lęk przed „pochłonięciem” przez drugą osobę, a po drugie – lęk przed porzuceniem przez nią. Prowadzi to do stanu silnego napięcia emocjonalnego. Często zdarza się, że w sytuacji takiego napięcia emocjonalnego osoby te podejmują próby samobójcze, okaleczają się, doświadczają przemijających stanów psychotycznych (np. urojeń prześladowczych).

Inne często obserwowane objawy to: stany lękowe (np. napady paniki), zaburzenia nastroju (głównie o charakterze depresyjnym), natręctwa oraz objawy różnych chorób somatycznych, jak np. bóle różnych części ciała czy objawy neurologiczne, w przypadku których nie można stwierdzić podłoża organicznego. Należy również wspomnieć o nadużywaniu substancji psychoaktywnych, zaburzeniach odżywiania się oraz perwersjach seksualnych. Warto zaznaczyć, że opisane objawy mogą występować także w przypadku innych zaburzeń psychicznych.

To, co najwyraźniej odróżnia zaburzenia osobowości typu borderline od innych zaburzeń osobowości, to przede wszystkim trudność w jednoczesnym odbieraniu „dobrych” i „złych” aspektów innych osób. Są one odbierane skrajnie, a postawy wobec nich często się zmieniają – od uwielbienia i idealizacji do nienawiści i dewaluacji. Bywa to niezmiernie trudne i bolesne dla „odbiorców” tych uczuć – zarówno dla rodziny, przyjaciół, znajomych, jak i dla lekarzy czy terapeutów. U bliskich mogą się naprzemiennie pojawiać fantazje o ratowaniu pacjenta, poczucie winy, uczucia złości i niechęci, lęku czy bezsilności, a także – w przypadku osób udzielających fachowej pomocy – zachowania naruszające granice etyki zawodowej. Trudności w kontaktach z osobami z zaburzeniami „z pogranicza” nie dotyczą jedynie najbliższych relacji. Wychodzą one daleko poza obszar psychiatrii i psychoterapii.

 

8 godzin temu, SSydney napisał:

O kurwa ktoś tu chyba ćpa twarde narkotyki. Szczęśliwy związek z borderem...

Nie nabijaj się... większość z nas to przechodziła. Każdy ma tę fazę zachwytu, zaprzeczania, potem bezradności... Po prostu nie ten etap.

Wróci za kilka miesięcy, zbity ,skopany, z przeorana dupą.. ale będzie miał otwarte jedno oko...

Dopiero wtedy przeczyta siebie, to co pisaliśmy i pokiwa głową.


 

Edited by ntech
  • Like 3
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
10 hours ago, Kolejorz said:

Rzecz w tym, że od tamtego czasu się spotykamy i myślę, że jestem zakochany, stąd moje pytanie: jak stworzyć szczęśliwy związek z borderką? Jak się z taką dziewczyną obchodzić, żeby znała swoje miejsce?

Jak nie jesteś psychiatrą z doświadczeniem to zapomnij o związku z taką kobietą. 

Edited by Kleofas
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
9 godzin temu, Kolejorz napisał:

w sumie to nawet zarabia znacznie więcej niż ja

Aha, czyli chodzicie na randki i pokazuje Ci "w sumie", że zarabiasz o wiele mniej od niej"...?

 

 

11 godzin temu, Kolejorz napisał:

Jak się z taką dziewczyną obchodzić

 

Wiem jak obchodzić się ze szlifierką, wiertarką, dłutem. 

Co ty właściwie skrobiesz???

 

10 godzin temu, Kolejorz napisał:

ja naprawdę jestem zakochany

Synku, piszesz "tak ładnie po kobiecemu"...

 

A może ty jesteś Mariolką spod piątki na pierwszym piętrze i nie wytrzymujesz już kwarantanny..?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jak sam jesteś zdrowy na umyśle to się nie da jeśli panna nie widzi problemu i nie chce się leczyć , tylko border by wytrzymał z borderką.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Daj sobie spokój. Tyle dziewczyn jest, a Ty fiksujesz się na borderce. Szkoda życia i psychiki.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Chuja się tam znacie, nikt mi tak dobrze i ochoczo nie gotował jak borderki :D dewolaje, steki, schabowe ❤️  

kurwa jak laski chcą coś od faceta, to niebiosa poruszą, szczególnie borderki :D oczywiście od czasu do czasu trzeba nimi "poruszać" ;) 

Edited by radeq
  • Like 2
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zapomniałem dodać że masz o tyle dobrze ze ona wie co jej jest i się przyznała do tego , moja pierdoliła że sam ma iść do psychiatry a ona ma taki charakter :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 minutes ago, bassfreak said:

tylko border by wytrzymał z borderką.

Gdyby oboje swoje fazy ataków choroby do siebie dostosowali. Coś jak regulacja okresu u kobiet.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Z borderką da się żyć, szczęśliwie.
Wystarczy być  tylko psychopatą, który nie będzie się przejmował niczym.

  • Haha 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Kolejorz

Już Ci tak powiem skoro nie dociera... Chyba Ty siedzisz w sektorze dla "Januszy" na Bułgarskiej. 

A jeśli nie to popytaj chłopaków z "Kotła" to Ci powiedzą co robić. Wbrew powszechnej opinii Gazety Wyborczej to ogarnięte chłopaki. 

 

Ode mnie krótkie - SPIERDALAJ OD NIEJ JAK NAJDALEJ BO CIĘ ZNISZCZY. 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Similar Content

    • By hutch
      Wiem że staż mojego konta jest względnie długi, ale zostało założone ponieważ szukałem pomocy w sprawach NoFap.
      Teraz szukam pomocy i próbuje wylać z siebie to co siedzi we mnie po zakończonym TOKSYCZNYM związku z borderline.
      Do napisania tego posta skłoniło mnie to że przeglądałem posty innych użytkowników z swiezakowni i zaczęło mi to otwierać oczy, bardzo dużo
      schematów powielało się z tymi z mojego związku, więc być może ktoś skorzysta na mojej historii.
       
      Długość związku:
      9 miesięcy, skończył się parę tygodni temu
       
      Wiek:
      Mój i jej 21 lat
       
      Wygląd dziewczyny:
      8/10 (wydaje mi się że nie jest to subiektywna opinia bo znajomi i każdy kto ja ze mną widział mówił ze sztos, modelka)
       
      Doświadczenie dziewczyny:
      4 związki (maks 1-2 lata każdy)
       
      Doświadczenie moje:
      Miałem wcześniej relacje z kobietami ale to był mój pierwszy poważny związek, związek
       
      Początek relacji:
      Przed rozpoczęciem związku oboje się znaliśmy ale nie osobiście tzn. mieliśmy jakiś tam wspólnych znajomych, przez których w jakiś sposób mieliśmy siebie na Instagramie i Snapchacie.
      Jednak zero kontaktów przez social media nie licząc dawania sobie likeów pod zdjęciami i wysyłaniem snapow ale niespersonalizowanych (ogólnie nie jestem zwolennikiem rozpoczynania znajomosci przez pisanie w social).
      Pewnego wieczoru, los (albo pech 🤣) chciał że znaleźliśmy się na jednej imprezie gdzie było dużo ludzi (nie był to klub ani nic w tym stylu). Wiadomo był tam też alkohol.
      Postanowiłem że to niepowtarzalna szansa żeby spróbować coś zdziałać bo miałem ją na oku od dłuższego czasu, podobała mi się.
       
      Stykneliśmy się na tej imprezie i wszystko później poszło jak z górki, sam z perspektywy czasu nie wierzę że poszło tak łatwo. Ona pierwsza zainicjowała pocałunek, a na moją propozycje zebysmy jechali do mnie
      zgodziła się praktycznie od razu (pokazując lekkie zawahanie - które wydaje mi się że było próbą pokazania że nie jest łatwa).
      Wylądowaliśmy u mnie w mieszkaniu nie pamiętam już co się działo dokładnie ale dokładnie pamiętam że szybko wylądowaliśmy w łóżku. Oboje pijani.
      Penetracji nie było tylko ostre pieszczoty, duszenie, seks oralny.
       
      Obudziliśmy się nazajutrz, bałem się że ni chuja nie będzie o czym z nią gadać jednak ranek minął nam super.
       
      Po całej sytuacji nie inicjowałem kontaktu z nią tzn. nie pisałem pierwszy, to ona pisała do mnie ja się zdystansowałem i nie napalałem się żeby nie spalić relacji.
      2 dni później, przyjechała do mnie na noc mimo iż pisałem że nie mam za bardzo czasu ale w ostateczności się zgodziłem.
       
      Było super lodzik, dominacja ale nadal brak penetracji, wtedy jeszcze nie wiedziałem jaki jest tego powód albo wymówka 😅.
      Byłem o to wkurwiony ale starałem się nie pokazywać emocji po prostu jak widziałem opory to odwracałem się na drugi bok i leciałem w kimę.
       
      Ogólnie do momentu zbliżenia i mojej chęci penetracji uważam że było super pod każdym względem, uważałem że jesteśmy dobrze dopasowani (jakież to było złudne).
       
      Kolejne miesiące:
      Hardcore, rollercoaster (jednego dnia KOCHAM CIĘ chcę z Tobą już zawsze być drugiego lodowatość, oziębłość) z perspektywy czasu wiem że była to cała gama zachowań osobowości BORDERLINE. Opisze pare po krótce.
      Potrafiło nam być wspaniale a za parę godzin kłótnie.
       
      1. Powód największych kłótni: 
      Brak seksu z penetracją. Dochodziło do regularnych zbliżeń, ale gdy chciałem włożyć cały urok pryskał. Przestałem to olewać i postawiłem sytuacje wprost
      "Co jest, dlaczego gdy ma dojść do zbliżenia zaczynasz płakać robisz minę jakbym Cię miał zgwałcić i że to jest moja naturalna potrzeba że skoro jestem z kimś w związku to mam ochotę to robić, a jak ona nie chce tego robić ze mną to żegnam" coś w tym stylu
      W zamian dostałem odpowiedź w akompaniamencie płaczu
      "Że ją to boli i jej to sprawia ból"
       
      Moja początkowa reakcja była taka że to jej jakieś wymyślone pierdolenie. Nie ulegałem temu tłumaczeniu ale po którejś takiej sytuacji poczytałem na necie że faktycznie są takie zaburzenia jak pochwica itp. i jej reakcje się z tym pokrywały
      bo była bardzo wrażliwa w tamtych miejscach unikała dłuższego dotyku narządów rozrodczych a lekkie dotkniecie pochwy czy to palcami czy językiem kończyło się płaczem.
       
      Przyjąłem inną taktykę, stwierdziłem że postaram się z nią jakoś w tej kwestii dogadać i wspólnie znajdziemy rozwiązanie.
       
      Były długie i przyjemne rozmowy, ona zdradzała mi swoje potrzeby co lubi (dowiedziałem się ze woli powoli i delikatnie a nie jak wcześniej myślałem na ostro) ja mówiłem czego ja oczekuje. Mówiła że nigdy w życiu z żadnym facetem nie mogła tak spokojnie porozmawiać. Trochę mnie to cieszyło a trochę denerwowało że pokazuje takie miękkie cechy ale stwierdziłem że szczypta ciepła z mojej strony nie zaszkodzi że tak powinny wyglądać zdrowe relacje.
       
      Jednak rozmowy nie dawały efektów bo unikała zbliżeń, a jeśli już były to kończyły się na odmowie niewerbalnej. Pomimo iż wprowadzałem masę różnych urozmaiceń, technik które miały ją rozluźnić.
       
      UWAGA!!! Po którejś rozmowie stwierdziła że jest aseksualna i nie czuje potrzeby uprawiania seksu. Byłem w szoku bo miałem ją na samym początku za nimfomankę. Spytałem o jej wcześniejsze kontakty seksualne bo przecież miała kilka związków, stwierdziła że nigdy nie kończyły się penetracją a jedynie próbami i że ogólnie starała się unikać seksu (z perspektywy czasu nie wiem ile w tym prawdy, wtedy uwierzyłem) stwierdziła nawet ze jest dziewicą. Chciałem to sprawdzić osobiście jednak ciężko było na dłużej zająć się jej pochwą z racji tego ze twierdziła ze sprawia jej to ból a zapytanie się bez pardonu "Czy mogę sprawdzić czy faktycznie jesteś dziewicą?" wydawało mi się po prostu niesmaczne.
       
      Ogólnie cała ta sytuacja niszczyła mnie psychicznie bardzo mocno, niemożliwość uprawiania seksu ze swoją partnerką i kłótnie o to...z perspektywy czasu utnę takie coś od razu w przyszłości.
      Doszliśmy do wniosku że musi podjąć leczenie u specjalisty, tylko że ten specjalista najbliższe wolne terminy ma za kilka miesięcy a w chwili obecnej nie jesteśmy już razem.
       
      2. Chwiejność emocjonalna
      MASAKRA! Potrafiło być wszystko super cały dzień bez kłótni a tu nagle płacz, bez powodu a przynajmniej bez konkretnego powodu tylko gadanie "sama nie wiem czemu płaczę".
      To było coś co strasznie wyniszczało mnie psychicznie. Chodziłem struty bo nigdy nie wiedziałem kiedy jej odwali. Mimo wszystko ją kochałem.
       
      3. Zazdrość
      Ona może być zazdrosna a ja nie. Miała dużo kolegów z którymi pisała nie pokazywałem o to zazdrości ale gdy do mnie napisała moja była albo koleżanka z którą miałem jakiś intymny kontakt to był plącz nieodzywanie się przez 1-2 dni. I kwitowanie wszystkiego "Jestem zazdrosna i mogę być". Oczywiście kłótnie o to a ja głupi co zrobiłem.
      "Okej skoro jesteś o to zazdrosna usunę ten kontakt skoro o to prosisz" - bo wydawało mi się że to normalny mechanizm zdrowego związku, skoro osoba na której mi zależy czuję sie źle przez to że pisze do mnie moja była to utnę ten kontakt.
      Usidliła mnie tak że siłą rzeczy nie miałem innych opcji, to był koszmarny błąd zabijający moją atrakcyhność.
       
      4. Ona zawsze miała rację
      Praktycznie zero kompromisów, we wszystkim to ona ma rację i ma być tak jak ona chce.
      Nie wierzyłem a wręcz śmiałem się że ktoś może być tak zamknięty na próbę dogadania się. Było to dla mnie coś kompletnie abstrakcyjnego.
       
      5. Niestabilny i kapryśny nastrój
      Podobnie jak w punkcie 2.
      Śmiech radość dobry humor by za parę minut wszystko ją wkurwiało.
      Pamiętam wyjście do sklepu z nią na większe zakupy, byłem już trochę zmęczony ale przysięgam na boga starałem się tego nie okazywać a ona nagle na środku galerii usiadła na ławce i zaczęła ryczeć.
      Wyobraźcie sobie wzrok wszystkich ludzi "Co ten skurwysyn jej zrobił?".
      To było 2 miesiące temu i wtedy po raz pierwszy powiedziałem jej ze uważam ze powinniśmy skończyć ta relacje.
       
      Tych cech borderline było znacznie więcej ale musiałbym napisać chyba książkę a nie o to chodzi.
       
      ZERWANIE:
       
      Ogólnie tak mocno mocno pierdolić zaczęło się 2 miesiące temu. Kilkakrotnie mówiłem jej że chyba nie pasujemy do siebie i powinniśmy zerwać ona na to płaczem że mnie kocha itp. że się zmieni. Zmian nie było nazajutrz to samo.
      Ja sam obniżyłem swoje zaangażowanie, wiedziałem że nie dostaje nic szczególnego w tej relacji w zamian. Ale nadal czułem że ją kocham.
       
      Teraz najbardziej bolesny dla mnie moment:
      Koniec końców parę tygodni temu napisałem jej ze chce do niej przyjechać i przekazać jej ze to koniec.
      Powstrzymałem się jednak ale nie mieliśmy kontaktu 2 dni.
      Po czym spotkaliśmy się i ona sama powiedziała że to koniec.
      Poczułem kopniaka w jaja. JAK TO ONA ZRYWA!?
      Zareagowałem dwubiegunowo. Na początku odpowiedziałem na spokojnie ze tez tak uważam ale dwa dni później sfrajerzylem się 
      i prosiłem o szansę i rozmowę w której emanowało ze mnie to ze nie chce końca tej relacji, łzy w oczach
      (jeśli ktoś to czyta NIGDY PRZE NIGDY NIE POKAŻCIE TEJ SŁABOŚCI KOBIECIE)
      Boli mnie to bardzo że to ona zerwała a nie ja, dalej czuje że ją kocham ale logicznie wiem że to i tak by pierdolnęło. Bardzo chciałbym
      nie czuć już nic do niej i kierować się tylko logiką. 
      Krótko mówiąc mam depresję. 
      Ciągle myślę o niej.
      Najchętniej przyjąłbym jakieś antidotum które wypali całkowicie moje uczucie do niej.
      Wiem że to był zły a nawet bardzo zły związek ale czuję pustkę której nie mogę zasypać.
      I tak już jest lepiej po paru tygodniach bo potrafię zając się innymi sprawami ale są momenty gdy atakują mnie emocje i przypominają się mi wspólne chwile te dobre. Zwłaszcza wieczorami.
      To pojebane.
       
      I tutaj liczę na was i wasze doświadczenie jak przejść ten etap do normalnego życia i odnaleźć szczęście. Jak Wy sobie z tym radziliście?
      Chce się rozwijać naprawdę nie chce być w tym stanie.
      Myślę nad ruszeniem na dziewczyny ale boję się że to nieodpowiedni moment bo nie jestem obecnie prawdziwym sobą. Czuje ze moje myśli błądzą w kierunku mojej byłej.
      Poczekać?
       
      Moim błędem było to że uzależniłem swój mózg
      od tego że ONA=SZCZĘŚCIE
      Czułem się spełniony że mam ładną dziewczynę, mimo potężnych wad w jej charakterze.
       
      Najbardziej pragnę zbudować taką wersję siebie żeby mogła zobaczyć co straciła.
      Czy takie podejście jest złe? Karmię swoje ego? Czy może właśnie taki powinien być mój cel.
       
    • By Duelist
      Panowie, wczoraj byłem z kumplem na piwku i dowiedziałem się, ze mój były nietykalny płatek śniegu rozpowiadał wszystko naszemu wspólnemu znajomemu z pracy. Co gorsza, opowiadała mu jak miałem nieciekawy okres w moim życiu co się przekładało na słabe funkcjonowanie mojego żołnierza w wyniku stresu. Dowiedziałem się również ze nie wspierałem myszki a ona była taka pokrzywdzona i bezbronna. Zawsze myszka powtarzała ze prywatne sprawy powinno się trzymać dla siebie. Tez wiem wiele gównianych rzeczy o jej problemach psychicznych, widziałem dużo w jej domu np. Przemoc psychiczną jej matki do niej a nie chwaliłem się tym wspólnym znajomym. I pomimo tego, ze ona rozpowiadała chuj wie komu wszystko ja nie mówię nic bo wole zachować klasę. Mimo wszystko czuję się chujowo ze nasi znajomi są z takimi szczegółami na bierząco. Nie chce z nikim o tym gadać i więcej o niej wspominać w realu wiec wybrałem to by wygadać się tutaj. Najgorsze jest to ze nie wiem kto co wie i jaką mam przybrać postawę.
    • By deleteduser62
      Witam.
      Mam wam do opowiedzenia historię. Bez happy end'u.
      Opowieść może wydać się wam znajoma. Była poruszana na forum, jak dziesiątki jej podobnych.
      Relacja z związku z borderką.
      Zdawała się, być zamkniętą dziewczyną. Miała piękny uśmiech i smutne oczy.
      Powiedziała. "Czasem najbardziej uśmiechnięci ludzie, okazują się najsmutniejsi."
      Chowała się, przed ludźmi, przed życiem. Skrzętnie skrywała siebie.
      Jednak, gdy emocje były zbyt silne, gdy okazała odrobinę zaufała. Pokazywała swoje Ja.
      Była jak soczewka. Reflektor neutronów. Potrafiła przyjąć i wzmocnić, emocje. Szczęście z wspólnych doświadczeń. Radość z pokonywania słabości.
      Cechowała ją życzliwość ,chęć do pomocy. Opiekuńczość, potrafiła przyjść i pomóc w chorobie. Kochana, choć bała się zbliżyć. Bała się odrzucenia.
      Nie trudno, było się zakochać. Niestety, im bardziej się angażowałem. Tym szybciej się wycofywała.
      Tak jak była wspaniałą osobą, tak samo potrafiła być ohydna. Drugą stroną tej samej monety.
      Jej nastrój, zmieniał się momentalnie. Niesprowokowany. Przejście z ekstazy do agresji.
      Nagle potrafiła stać się zimna, odciąć się od ciebie. Okrutna, wykorzystując wiedzę o tobie, by zadać ci ból. Z premedytacją, dziesiątki pchnięć.
      Nie poznała mnie dobrze, zadawała ciosy na ślepo. Część jednak trafiała. Kogoś innego mogła by zgładzić.
      Prócz tego, cechowały ją jeszcze inne wady. Kłamstwo, rozwiązłość. Wiem, że czuła pustkę. Brak granic, poszanowania twoich.
       
      Częściej jej nie było. Rozchodząc, starała się palić mosty. Pozostawić tylko zgliszcza. Po tym jednak wracała. Na następny dzień. po dwóch tygodniach.
      Był to tajfun. Pełen krzyku, zarzutów. Jednak, moja przeszłość przygotowała mnie na to. Uodporniła.
      Wyciągała zemnie najgorsze cechy. Moją gniew, agresje. To co dobre obracała przeciw mnie, przywiązanie, opiekuńczość.
      Jednak rozwijałem się przy niej. Zacząłem swoją własną naprawę, aby być gotowym. Co złe, trzymałem na wodzy.
       
      Wszyscy, którzy wiedzieli jej prawdziwą Ja. Skreślili ją, radzili porzucić. Jak zepsutą zabawkę.
      Ja jednak widziałem w niej dobro, człowieka. "Rough diamond".
       
      Na razie odeszła. Niszczyć siebie, życie ludzi uwikłanych z nią w związki.
      Wypijcie zdrowie, tych których zniszczyła. Jej zdrowie, nim przepadnie.
       
      Uciekła, przed sobą. Przede mną.
      Powiecie, wyświadczyła ci przysługę. Być może.
      Skreśliła jednak, swoją jedyną szanse na szczęście. Akceptację.
       
      Powodzenia Śnieżko. Nie byłem twoim księciem.
      Mogę być tylko, wielkim złym wilkiem.
       
      PS
      Opowieść tą chcę dedykować @deomi
      Czasem ci którzy cierpią, odpychają od siebie miłość.
       
      Podziękować Siostrze @Apocalypse za rozmowę i wsparcie.
      Bratu @Jaśnie Wielmożny i wszystkim który pochylili się nad moją osobą.
      Dziękuję. Dziś już wierze, że po drugiej stronie trawa jest bardziej zielona.
       
      PSS
      Nie jest to zapowiedz samobójstwa.
      Tylko wiara, że praca nad sobą, może ukoić demony. Które kiedyś zamknęliśmy z sobą.
       
       
       
       
    • By Miłowitwibowit
      Witam wszystkich,
       
      bardzo lubię słuchać Pana Marka. Pan Marek porusza ciekawe dla mnie tematy. Obecnie  jestem w związku prawdopodobnie z osobą o zaburzeniach typu Borderline, przeżyłem ponad pół roku temu awanturę we własnym mieszaniu. Wszyscy moi znajomi po wysłuchaniu moich relacji i opisu sytuacji oraz próśb o doradzenie co zrobić, mówili, abym skończył znajomość, natomiast ja zostałem z tą osobą. Teraz żyję w ciągłym strach, że mimo tego że jest bardzo dobrze, partnerka jest dla mnie miła i troskliwa, wciąż się boję, że taka sytuacja się może powtórzyć, natomiast boję się skończyć tego związku. 
    • By Tarczowy
      Już jakiś czas temu przymierzałem się do napisania tematu o bpd. Miałem przez wiele lat do czynienia z osobą, która miała to zaburzenie zdiagnozowane. Nie była to wprawdzie moja partnerka, ale była to osoba z mojego kręgu rodzinnego. Widziałem, jak ona funkcjonuje, jak buduje relacje itd. Dosyć negatywnie oceniam post JurkaB na temat bpd, gdyż o ile w części faktycznie on opisuje osobę z bpd, to jest tam jednak wiele błędów, i generalnie opis Jurka, to opis osoby z różnymi zaburzeniami i problemami. Tyle wstępem.
       
      Osoby z bpd generalnie funkcjonują lepiej niż ludzie z psychozą jednak gorzej niż osoby z nerwicą. Funkcjonują więc na granicy pomiędzy nerwicą a psychozą - stąd nazwa zaburzenia - zaburzenie osobowość z pogranicza. To, co charakteryzuje również ludzi z tym zaburzeniem, to jest to, że są trudnymi pacjentami, dlatego często zmieniają psychoterapeutów. Leczenie borderline jest bardzo trudne, a szanse wyleczenia są małe. Wiąże się to między innymi z tym, że leczenie zaburzeń osobowości jest generalnie bardzo trudne. Osobowość jest czymś stałym i jest takim fundamentem, na którym jest dopiero postawiony charakter czy intelekt. Jeśli osobowość została nieprawidłowo ukształtowana, to ciężko tu coś potem zrobić. Nieprawidłowa osobowość jest jakby częścią tej osoby.
       
      BPD zaliczane jest do zaburzeń klaster B - czyli jest na jednym poziomie z zaburzeniem narcystycznym, antyspołecznym i histrionicznym. Wszystkie te zaburzenia charakteryzuje narcyzm i silne skupienie a sobie. Jednak co istotne, osoby z bpd mają empatię, jest jednak ona dosyć charakterystyczna, gdyż oni przekierowują ją na siebie. To oni są zawsze najbardziej pokrzywdzeni, to im zawsze najbardziej trzeba współczuć. Borderline oznacza chaos i życie w skrajnych emocjach. Dlatego mówi się o nich, że są niewolnikami emocji. Nie ma tam też półśrodków. Wszystko jest czarne albo białe. 
      Po więcej informacji na temat samego zaburzenia odsyłam do tego artykułu:
      http://www.psychologia.edu.pl/czytelnia/135-zdrowie-i-choroba/1499-zaburzenia-osobowosci-z-pogranicza-borderline-joanna-krawczyk.html
       
      Relacje i borderline
       
      Problemy osób z bpd najbardziej wyłażą w relacjach romantycznych. Związek z borderką, która się nie leczy, jest niemożliwy na dłuższą metę. Z osobą, która się leczy, często również nie.  Znam kobietę, która leczy się 10 lat i dalej efekty są słabe. Nie ma znaczenia, czy partner będzie pierdolą i białorycerzem, czy twardym facetem stawiającym granice. Jeden i drugi i tak polegnie, bo tam są zbyt poważne problemy. Borderki potrafią być bardzo zaborcze i zawłaszczeniowe względem swojego obiektu ''miłości''. One w związku rozgrywają swoje niezałatwione sprawy z dzieciństwa, a ich facet jest tylko obiektem. Charakterystyczna jest także dla borderek (i borderów) idealizacja i dewaluacja ludzi, co wiąże się ze wspomnianym myśleniem: czarne albo białe. Np. o 13 rzuci ci się na szyję i powie, że jesteś dla niej wszystkim i bez ciebie żyć nie może, a o 17 powie ci, że masz wypierdalać, jesteś zerem, i że nie chce mieć z tobą nic wspólnego. I jedno i drugie będzie prawdą, bo u borderów to chwilowe emocje budują fakty. Kiedy mówi, że kocha, to mówi to szczerze, i w to wierzy (w tym momencie). Jednak kiedy mówi , że masz wypierdalać, to też mówi to szczerze, bo tak czuje w tej chwili. Partner ma być dla nich rodzicem doskonałym. Potrafią bardzo nim manipulować, jednak nie potrafią budować strategii. Np. mogą grac ofiarę i mówić ci, że tylko ty możesz im pomóc. Ciągłe żyją w lęku, że zostawisz, wiec wciąż testują ile wytrzymasz. 
       
      W przypadku seksualność u bpd, to panuje tutaj wiele mitów. Jednym z nich jest to, że bordery mają tendencję do zdradzania.  To jest nieprawda. Ten mit obaliły badania na temat życia seksualnego borderek. Badania przeprowadzono w Kanadzie w 2009 roku. Wynik był taki, że życie seksualne kobiet z bpd w stałych związkach, dających poczucie bezpieczeństwa, nie różni się od  związków z kobietami niezaburzonymi. Także twierdzenie, że większość lub wszystkie borderki zdradza jest bzdurą. Zauważono jednak, że kobiety z bpd mają statystycznie więcej partnerów w ciągu życia niż kobiety niezaburzone.
      Natomiast jest grupa borderek, która notorycznie zdradza także w stałych związkach. Nie ma tu statystyk, ale są takie przypadki. Jednak trzeba pamiętać, że zaburzenia osobowości nigdy nie występują pojedynkę. Zazwyczaj są dwa lub trzy na raz. To może mieć wpływ na takie zachowania. Jeśli np. kobieta ma bpd plus zaburzenia histrioniczne i antyspołeczne, to może być grubo. Borderki są również często mylone przez niektórych facetów z uwodzicielskimi kobietami, mającymi histrioniczne zaburzenie osobowości i  warto o tym pamiętać. 
       
      Borderki i borderzy nie wiedzą również kimś są, co lubią, czego chcą. W związku z tym, w relacji tworzą obraz siebie taki, jaki myślą, że chciałby widzieć ich partner. Przykład: Lubisz góry? Ona też będzie je lubić. Jej poprzedni partner mógł ich nie lubić? - ona wówczas też ich nie lubiła - tak to działa.
       
      Fazy relacji z osobą z bpd fajnie zostały opisane tutaj, dlatego zachęcam do lektury:
      http://www.psychologia.net.pl/artykul.php?level=449
       
      Teraz, czy są jakieś sygnały świadczące o tym, że wasza partnerka może mieć bpd. Są pewne wskazówki, które mogą wskazać na problem, jednak zdiagnozować może tylko specjalista. Więc odradzam zabawę w domorosłego psychiatrę. Same kryteria diagnostyczne z ICD10 i DSM IV, również nic wam nie dadzą. Wszystkie wyróżnione tam zachowania, w przypadku zaburzenia osobowość muszą mieć charakter stały i niezmienny. Wsza partnera może spełniać wszystkie kryteria ale to nie oznacza jeszcze że ma bpd. Ona może mieć np. kryzys emocjonalny i zachowywać się jak 100 procentowa borderka, ale to nie oznacza, że ona nią jest. Kobiety z depresją, neurotyczki, kobiety z syndromem dda, chorujące na ChAD, mogą przez laików być brane za borderki. Dlatego domorosłą diagnostykę jeszcze raz odradzam. 
      Jednak jakie są sygnały wskazujące, że możecie mieć z taką panną do czynienia. Jest ich tak na prawdę tylko kilka. Nawet jednak jeśli wasza kobieta spełnia wszystkie, to i tak jeszcze nic nie znaczy. oto one:
       
      -  Ma dużo tatuaży i kolczyków na ciele. Jest to uznawane za dążenie do autodestrukcji i może być przejawem borderline.
       
      -  Szybkie budowanie relacji. Tu akurat wychodzi ich brak granic (twoich zresztą też). Relacja buduje się natychmiast. Natychmiast jest również seks. Nie ma długiego zdobywania, jak jest to w przypadku zdrowych kobiet. W związek wskakujesz natychmiast.
       
      - Szybko mówi ci, że cię kocha. Jeszcze cię dobrze nie zna, ale już bardzo ''kocha''. 
       
      - Chce bardzo szybko żebyś się do niej wprowadził lub ona chce szybko wprowadzić się do Ciebie. 
       
      - Jest niestabilna emocjonalnie - jednak nie lekko niestabilna lecz patologicznie niestabilna. Szybko wybucha gniewem, jest impulsywna i gniewna, rządzą nią emocje. UWAGA!: to może być również objawem depresji lub choroby afektywnej dwubiegunowej.
       
      - Kontakty z byłymi. Niektóre borderki lubią kontaktować się z byłymi partnerami. To taki sygnał pomocniczy, gdy spełnia pozostałe sygnały.
       
      - Szybko się przed tobą otwiera.
       
      Te sygnały mogą tylko wykazywać na możliwość wystąpienia problemu. To nie są kratery diagnostyczne.
       
      Jest też pewien mit, mówiący, że kobieta z bpd musi być wyzywająca, kusząca itd. Borderka może być szarą myszką, która jest zamknięta w sobie i unika ludzi., a jej problemy wyjdą dopiero, kiedy wejdziecie z nią w bliską relację i miejcie to panowie na uwadze...
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.